Βασίλης Σπανογιάννης - " Ποίημα μηχανής "

Γίνε τρομάρα ρε βροχή
ήρθε ξανά η εποχή

και βάσανό μου κρύο
βγες από το ψυγείο


Παιδιάζουνε οι μηχανές
 γύρος θανάτου για μικρές

το καλοκαίρι
πατέρα Αγριοκαίρι

Βασίλης Σπανογιάννης - " Η αθλήτρια "

Κρύο έπιασε στη σάλα
'δω δεν είναι η Βαλχάλα;
- Είσθε σίγουρη;
Βλέπω ακριβά φοράτε
πρέπει σ' όποιον αγαπάτε
να' σθε ασύμφορη

Τ' όνομα σας είναι Λάκι;
Έτσι γράφει το τσαντάκι
- περιέργεια....
Ξέρω, αυτή θα με σκοτώσει
μην κλωτσάτε, έχετε τόση
- τόση ενέργεια

Είσθε γάλα ζαχαρούχο
το ίδιο, κάτω από το ρούχο;
- επιτρέπεται;
Μην με σπρώχνετε και πάλι
άστε κάτω το μπουκάλι
- παρεκτρέπεται

Λέω λίγο να ησυχάσω
ωχ, σας έπεσε το πάσο
- φοιτήτρια; φοιτήτρια;
Θα μου σπάσετε το χέρι
μα εσείς είσθε αστέρι
- τελικά είσθε αθλήτρια!

http://frikipaideia.wikia.com/wiki/%CE%92%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1

****

Βασίλης Σπανογιάννης - " Τέταρτη ώρα "

 

Περνούσα μία λαική

 την ώρα που τη στήναν

τέταρτη ώρα το πρωί

ενώ άλλοι τα πίναν

 

Εγώ δεν είμαι εργατιά

και λίγος είμαι πότης

 γυρνώ μαζί με τα γατιά

 στον σκουπιδότοπό της

Βασίλης Σπανογιάννης - " Καισαρική "

Ήλιος ανέτειλε

κουζίνα ψήσε

  παρθένα μπούτια

και αφαλούς

Γέλα το γέλα μου

ω, πώς δονείσαι!

με την αφέλεια

ανδρομανούς

*******

..από Αλεξάνδρα η φωτό του link..

 

http://curiouspresbyterian.files.wordpress.com/2012/06/sunrise-at-canyonlands-national-park-utah1.jpg

Βασίλης Σπανογιάννης - " 13 "

           13- στόματα
          ντιβάνι
              εμβόλιο- κονδυλώματα
             μαμά δεν πιάνει


       13- τρόπαιο
             μπαμπά αποτρόπαιο;

.....................

(Χριστίνα Γεραλή - αντί σχολίου)

Ταμπού (Βικιπαίδεια)

Ο όρος ταμπού προέρχεται από τις γλώσσες της Πολυνησίας
(λ.χ. Τόνγκα ή Φίτζι) και σημαίνει «απαγορευμένος».

Στην πρωταρχική του έννοια, αφορά πρωτόγονους πολιτισμούς
και σημαίνει το πρόσωπο ή το αντικείμενο που απαγορεύεται να πλησιάσει,
να αγγίξει, να κατονομάσει ή να χρησιμοποιήσει κανείς, επειδή θεωρείται ιερό ή μιαρό.
Το ταμπού θεωρείται μιαρό κι ακάθαρτο, προξενώντας κακό σ' όποιον έρθει σ' επαφή μ' αυτό.
Έτσι, λοιπόν ταμπού σε μια γενικότερη σημασία είναι κάτι το απαγορευμένο
με έννοια μαγική και δεισιδαιμονική.

Με ευρύτερη έννοια,
ο όρος χρησιμοποιείται σήμερα για να δηλώσει οτιδήποτε απαγορευμένο,
κυρίως οτιδήποτε αντιμετωπίζεται από την κοινωνία ως μη υπάρχον,
για λόγους ηθικής ή κοινωνικών προκαταλήψεων.
Συνεκδοχικά, αναφέρεται σε κάθε περιορισμό που επιβάλλει η κοινωνική ηθική,
 δηλαδή κάθε κοινωνική προκατάληψη.

Η λέξη ταμπού χρησιμοποιείται επίσης για οτιδήποτε το τέλειο,
που με κανένα τρόπο, δε δέχεται αμφισβήτηση ή τροποποίηση.

Βασίλης Σπανογιάννης - " Τριγμός οδόντων "

Ετοίμαζες μοντέρνο αμάλγαμα
πετούσες την παλιούρα γουταπέρκα
σου ξύλιζα τα πισινά με μία βέργα
κόκκινο, κόκκινο, κόκκινο αντάλλαγμα

Κουρεύω την καρδιά μου για κονκάρδα
ρηχή μα όμορφη φαντάσα αποχαύνωση
στο φόρεμά σου στάμπα θεία άμβλωση

πληγή, πληγή, πληγή η εβδομάδα

Σιγή ρημάδα σε τέτοια απλωσιά
λες κι ετοιμάζεται το Μέγα Μυστικό
Σε αυτό το δράμα προσθέστε αστακό
αλλιώτικα δεν πιάνει χαρτωσιά

.....................

..νομίζω ότι περιγράφεις την πλέον ερωτική εξαγωγή οδόντος, αν έχει ερωτική διάσταση ,
με κατάληξη ένα αφροδισιακό γεύμα - δείπνο (αστακός - για να μη μιζεριάζουμε κιόλας)
ή την πλέον οδυνηρή, αν έχει πολιτική διάσταση (επίσκεψη Μέρκελ π.χ.)..

                                                                            ..ευφυές, όπως πάντα..

Βασίλης Σπανογιάννης - " Καθεδρικό "

..δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ξεκλειδώνω τους κωδικούς του Βασίλη..
αλλά σίγουρα μπαίνω στην ατμόσφαιρα..
..................


Το φως ζεσταίνει κι ημερεύει
η νύχτα προστατεύει

Κόσμοι ολόκληροι υπάρχουν
σε μιας άκρης τη χλωμάδα

Ριγηλό κάτοπτρο ζήτησα να με βγάλει
από αυτή τη φαντασία

Στο κέντρο πήγα με τα έγγραφα και τις εφημερίδες
και τον έρωτα γύρω από τα φλυτζάνια

Χάος κίτρινο αν πρέπει να φορέσω
σιδερώνω το μωβ που αγαπούσε

Βασίλης Σπανογιάννης - " Π ε τ α λ ο ύ δ ε ς "

Σαν ηλιακό τάγμα περπατάν στη γη οι πεταλούδες

παντιέρες δίχως ράμματα πως είναι

όλοι κρυφά μας τις μισούν

κι αν τραγούδια τους ταιριάζουν

με κατάρες τέλος μοιάζουν

Βασίλης Σπανογιάννης - " Δεσποινίς ενυδρίς "

Σε γνώρισα στη Γατουλέτα

την πόλη τη φανταστική των γάτων

μα εσύ ήσουν ενυδρίς

- έτριβες τα πατώματα

μέχρι τα νύχια να γλυστρίσουν στο παρκέ

Ανάμεσα σε όλους υδρόβια

με τάληρο μοιάζεις στο ασήμι

και στην πλευρά του ψύχους, λαμπαδιάζεις, Ερμιόνη..

Βασίλης Σπανογιάννης

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CE%B7_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29

http://el.wikipedia.org/wiki/121_%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CE%B7

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7

Βασίλης Σπανογιάννης - " Στο διάβα του.."

..ευγενής, με πολύπλευρη παιδεία αλλά και (ευτυχώς) αντισυμβατικός..
οι συμβολισμοί του σχεδόν πάντα στα όρια του μύθου..
βαθείς, σουρεαλιστικοί και παροιμιώδεις..
..............

" Στο διάβα του.."

Καλή μουσική

δεν έχω μάτια για νερό
ούτε καρδιά για αλκοόλ
την ήσυχη νυχτιά χαζεύω..

καθαρίζω μήλα
αφήνω τα φλούδια στο στήθος σου
το άστρο-γουρούνι να έρθει
τα φώτα αναδεύοντας στο διάβα του..

 

Βασίλης Σπανογιάννης

 .............

..γοητευτικά υπαινικτικό..του έρωτος..
το αποκωδικοποίησα (νομίζω) ανατρέχοντας εδώ :

http://www.astrofengshui.gr/astrology/chinese-astrology/chinese-astrology-pig

Βασίλης Σπανογιάννης - '' ένα ποίημα για να (μην) γίνεις βομβιστής αυτοκτονίας ''

''ένα ποίημα για να (μην) γίνεις βομβιστής αυτοκτονίας''

    
είναι η καρδιά μου μια πόλη χαρούμενη με φτωχογειτονιές
κάτι σαν το Ρίο ντε Ζανέϊρο, όπως το θέλουν στα επίκαιρα

πηγαίνετε τον πόλεμο στα σπίτια τους
αφήστε το κέντρο στα πρεζόνια, τις πουτάνες και τους δικηγόρους
αυτοί θα το διαχειριστούν πιο πολιτικά..
οδηγήστε τον πόλεμο στο σπίτι τους,
στις οικογένειές τους, στα αγαπημένα τους πρόσωπα -
πρέπει να γνωρίζουν όταν πράτουν
πως κινδυνεύουν τα παιδιά, η γυναίκα τους, οι γονείς τους,
όπως κινδυνεύουν οι δικοί μας
από την κακοήθεια και τις ασύμετρες απειλές τους

πορευτείτε σε άλλους δρόμους
αυτούς που θα σας φέρουν στη γειτονιά τους
εκεί που θέλουν ''να ζουν σαν άνθρωποι''
μην τους αφήσετε -
θα είναι κακό προηγούμενο αν νιώθετε πληγωμένα ζώα
αν ακόμα μπορείτε να υπερασπίζεσθε την ζωή σας σαν πληγωμένα ζώα,
κάντε τους να νιώσουν τον τρόμο των λίγων μπροστά στη αγέλη,
την πείνα που νικούσε τις φωτιές τα βράδια

βλέπω τις νύχτες στις πλατείες
παιδιά με μια μπύρα στο χέρι, λίγη μουσική, κουβέντα, έρωτα
και ξέρω πως υπάρχουν κι άλλοι που είναι στ' αρχίδια τους όπως εγώ

όμως αυτό το ποίημα είναι γραμμένο για τους αιμοδιψείς,
τους οπαδούς του εμφυλίου,
μπορεί αύριο να ξυπνήσεις και να βρίσκεσαι κι εσύ ανάμεσα τους,
μεθαύριο εγώ, έτσι είναι αυτά

όμως σήμερα είναι η καρδιά μου μια πόλη χαρούμενη με φτωχογειτονιές
κάτι σαν το Ρίο ντε Ζανέϊρο, όπως το θέλουν στα επίκαιρα..

Βασίλης Σπανογιάννης

Βασιλης Σπανογιαννης - " Τώρα "

..γραπτό που δεν φείδεται ειλικρίνειας και σκληρότητας.. 

..............

..ο Σαντ αρνείται να είναι ο πλησίον μου
γιατί δεν ήταν αρκετά κοντά στην ίδια του την κακία για να συναντήσει εκεί τον πλησίον του..

Ζακ Λακάν

..................

Τώρα

Τώρα κατάλαβα πως είμαι κακός

- κινηματογράφος γκρανγκινιολικός

Τρέξαν μυαλά απ' τα νεφρά

- ούρα τεφρά

Νοήθηκα τη μάνα μου να πνίξω

- την πράξη μου να φρίξω

Σε λόγια εσώτερα πιστός

- καρδιά και χέρια ο ιστός

Τώρα ο άνεμος φυσά

Τώρα ο άλλος μου λυσσά

Τώρα ζωή χωρίς μισά

Βασίλης Σπανογιάννης

Βασίλης Σπανογιάννης - " Πρωινή παράδοση "

..η ειδική ποιητική κατηγορία ..

με παράξενο, τολμηρό, απολαυστικό λόγο

που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο..

................

Βασίλης Σπανογιάννης

Πρωινή παράδοση   

Σε νιούς και μόμολα

ο υπηρέτης

κουμπιά και πόμολα

είμαι ικέτης

σφαλιάρες-κόλαφους

θέλω να φάω

και στους αμμόλοφους

να ζω θα πάω

ανοίξτε....

Στις εννιά το πρωί τους αγαπάω όλους

κατά τις δύο το μεσημέρι δεν αγαπάω ούτε εμένα

πλησιάζοντας πέντε το απόγευμα θέλω να πατήσω

το κουμπί της ατομικής βόμβας

και αυτό συμβαίνει κάθε μέρα εκτός Σαββάτου και Κυριακής

με αποτέλεσμα η διάθεσή μου να έχει κάπως ξεχειλώσει.....

Δεν ξέρω ποιά ώρα της ημέρας, εργάσιμη ή μη θα διαβάσεις

αυτό το κείμενο

πάντως να ξέρεις πως είναι ένα μήνυμα σε μπουκάλι

που το έριξα στα σκουπίδια....

   

Βασίλης Σπανογιάννης - Christine

βασίλης σπανογιάννης


Christine   

θέλοντας μη θέλοντας
η τέχνη οδηγεί στην αναρχία
Το έργο στέκει μοναχικό
και ενάντιο σε όλα

αγαπόντας κάθε αγαπημένο
μακριά σου
όπως η Christine η σκληραγωγός
-η αυτοκινητάρα..

..σπουδαία σκέψη.."αναρχική" αποτύπωση..όπως αρμόζει στην Τέχνη.. Ευχαριστούμε, Βασίλη..