Μάγδα Δούκα - " Θ ε α τ ή ς "

Πάρε τη διαβεβαίωση και πορεύσου

σε αγκαλιές αλκαλικές

σκόνη να στάζουν και ιδρώτα

να σου θολώνουν τις ματιές

 

πάρε τη σιγουριά και φόρα τη

να ξεγελάσεις εαυτόν

πως όλα τα ελέγχεις

  σαν έρμαιο αδύναμων παθών...

 

και καθώς προχωράς

με έπαρση ηδονική

να μη ξεχάσεις..να θυμάσαι

  πως έμεινες για πάντα..θεατής..

Μάγδα Δούκα - " Εαυτόν εκδικήθηκα "

Εαυτόν εκδικήθηκα...
περπατώντας, σε πεδιάδες αβύσσου
ιλαρό προσωπείο, επιφορτίσθηκα
χαιρετώντας, τις πύλες του παραδείσου

εαυτόν εκδικήθηκα...
όνειρα αλλότρια, υιοθετώντας
και ρόλο... αφόβου υπάρξεως, υποκρίθηκα
σε στάση εμβρύου, ριγώντας

εαυτόν εκδικήθηκα...
ζώντας ζωές...άλλων
ωσάν δικές μου, τις οικειοποιήθηκα
με ορμηνία, λάγνων σινιάλων

εαυτόν εκδικήθηκα...
και τον άφησα να πορευθεί, τυχαία
την ίδια τη μοίρα μου, απαρνήθηκα
και συνεχίζω να βαδίζω, λαθραία...

Μάγδα Δούκα - " Έρημος "

"Πολύτιμη", Αισιόδοξη (με επιχειρήματα) αχτίδα 

μέσα στα σκοτάδια των ημερών μας..

Συγκροτημένη σκέψη..στόφα μεγάλου ποιητή..

Μάγδα Δούκα


Έρημος


Δεν έχει ίχνη η έρημος
μόνο ανυπαρξία...
μια μνήμη αλαργινή
κάποιου άλλου παραδείσου...

δεν έχει δρόμους η έρημος
να χαραχτούν πορείες
μόνο ανεμοδρόμια
να σεργιανίζουνε πνοές...

νερό δεν έχει η έρημος
ζωές να ξεδιψάσουν
μόνο καμιά παραίσθηση
για αυτούς που ξεψυχούν...

δώρα δεν έχει η έρημος
μονάχα τη μαγεία
ότι αυτός ο τόπος
είναι μοναδικός -
έτσι να πεις πως άξιζε
ετούτο το ταξίδι

και το πολύ - πολύ
σαν θαύμα να το δεις...

και μια ανάμνηση
που γνέφει η ιστορία
ότι εδώ κάποια φορά
τουλάχιστον... υπήρξε κάτι...

και με τη σιγουριά
της άνυδρης ευφορίας
καθώς περνάει ο καιρός
κι ο χρόνος παλαιώνει
ανάμεσα στους κόκκους της
κάτι πολύτιμο
ακόμη θα βρεθεί...