Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών - "Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973"

..η Τουρκία αμφισβητεί το έγκλημα του διωγμού
και τις εν ψυχρώ γενοκτονίες του 1922,
χαρακτηρίζοντάς τες "συνωστισμό" 
και με ελληνικές φωνές μάλιστα
να υποστηρίζουν αυτούς τους προκλητικούς ισχυρισμούς..

 

..σήμερα, νέοι προκλητικοί ισχυρισμοί,
από Έλληνες της Χρυσής Αυγής,
αμφισβητούν το έγκλημα του Πολυτεχνείου
και τις εν ψυχρώ δολοφονίες του 1973,
χαρακτηρίζοντάς τες "παραμύθι"..

 

Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών,
με ιστορική έρευνα που έχει ξεκινήσει το 2002
και με τίτλο "Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973",
δίνει στη δημοσιότητα τα πρώτα προσωρινά αποτελέσματα
με λίστα ονομάτων νεκρών
από το έγκλημα που διαπράχθηκε το 1973

http://helios-eie.ekt.gr/EIE/handle/10442/8782

http://news247.gr/eidiseis/ereyna_aytoi_einai_oi_24_nekroi_toy_polytexneioy.2009947.html

http://www.inews.gr/96/oi-24-nekroi-tou-polytechneiou.htm

http://newpost.gr/post/168500/aytoi-einai-oi-24-nekroi-toy-polytexneioy/

Οι 24 πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών,
δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα.
Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00,
ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου,
προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών,
με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.


2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών,
μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα.
Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45,
ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη,
τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά
από πυρά που έρριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.
Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον,
στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).


3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών,
εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής.
Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30,
ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος,
προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών,
με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας.
Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου),
όπου και πέθανε.


4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών,
 φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας.
Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30,
τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.
Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ»
και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α.
Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ»
και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».


5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών,
ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα.
Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30,
τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.
Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.


6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών,
φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι.
Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00,
ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων),
τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας.
Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε.
Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α.
Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».


7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών,
οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής.
Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου,
προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια
και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε,
από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973,
ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.


8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, 
 ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου.
Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου,
κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973,
από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.


9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών,
εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης.
Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης,
τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου.
Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.


10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών,
κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής.
Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της,
τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα.
Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια),
όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της,
όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).


11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών,
οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής.
Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων,
μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ»,
τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου
που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος.
Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.


12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών,
ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω.
Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973,
ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1,
τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι
από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε.
 (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού).
Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.


13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών,
μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα.
Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973,
ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα,
τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά
από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε.
(αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού).
Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.


14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών,
 διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα.
 Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας,
προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία.
Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.


15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών,
εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής.
Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια,
τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου.
Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.


16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών,
εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας,
κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος.
Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της,
τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά.
Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών
και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.


17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, 
 κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου.
Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του
τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου,
τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου
με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ),
που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος.
Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων,
απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.


18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, 
 Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας,
ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα.
Στις 13.00, της 17.11.1973,
ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών,
τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος.
Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.


19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών,
συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα.
Στις 13.30 της 18.11.1973,
ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου,
απέναντι από το ΙΣΤ' Αστυνομικό Τμήμα,
βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος,
με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή.
Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.


20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών,
βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός.
Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973,
ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου,
τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος.
Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.,
κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.


21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών,
ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα.
Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973,
ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη,
τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού
(αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτιλής).
Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση
και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.


22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, 
 δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα.
Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973,
ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος,
τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης.
Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.


23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών,
από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής.
Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους,
και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.


24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, 

 φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών,
από την Ανω Αλισσό Αχαΐας.
Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. 
Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. 
Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, 
 εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. 
Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, 
άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. 
Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

***


* Η μελέτη αυτή έχει υιοθετηθεί από τη σχετική βιβλιογραφία
ως η πλέον έγκυρη επιστημονική προσέγγιση στο ζήτημα

(βλ. ενδεικτικά 
 Δημήτρης Παπαχρήστος, Το Πολυτεχνείο ζει, εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα 2004, σελ. 41-45, 

Δημήτρης Χατζησωκράτης, Πολυτεχνείο ’73, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2004,
σελ. 176-177, 424-425, 

Βαγγέλης Αγγελής & Ολύμπιος Δαφέρμος, Όνειρο ήταν,
έκδοση ΕΔΙΑ-Οδυσσέας, Αθήνα 2005, σελ.378-388).

***

Πελαγία Σ. Κουκίδου..

Δανάη Παναγιωτοπούλου..

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Μενέλαος Αναγνωστόπουλος..

Πέτρος Πανδής..

Αρκάς..

http://www.arkas.gr/index.php/gr/1

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%BA%CE%AC%CF%82

sin embargo, no pasarán

153

 

Γιάννης Στεργιόπουλος - " Ο από μηχανής θεός "

Γύρισες πίσω
μ' ένα ασημένιο μεγάλο αεροπλάνο,
από αλήτικη ελευθερία
πέρα στης πόλης την αμαρτία,
στη ραβδωτή κίτρινη άμμο πεθαμένος,
πάνω ένας γλάρος ξαφνιασμένος,
μάτια γεμάτα αγωνία.

Μες την κατακόκκινη ηδονή
των εραστών πάλι πεθαίνω,
σε σκοτεινή κορφή πυραμίδας,
μέτρα εκατό, μακρύ σταυρό να κουβαλάω,
αρχαίος ήρωας μυθικός, σπαρταράω.
Κουρελιασμένο, καμμένο δέρας Τυφλίδας.

Ο από μηχανής θεός να λείπει,
στο έργο παίζω μόνο εγώ.

Είχα καιρό να βγω πάλι στη σκηνή,
στον πρώτο ρόλο πάντα εσύ,
με μια σπρωξιά προς το σπαθί,
στην αίθουσα του θρόνου, χαμένος,
στα δόκανά σου πιασμένος.

Πέταξα ψηλά
μ' ένα ασημένιο, μαζί σου, αεροπλάνο,
για αλήτικη ελευθερία
μέσα στης νύχτας την αναιμία,
ζωγραφιά ξασπρισμένη, μια μουτζούρα η ζωή μου,
τη σπασμένη ψυχή μου
ξανακολλώ μ' άσπρη ταινία.

Στη σειρά ραδιόφωνα να παίζουν στον χρόνο,
μονάχα μια πράξη στο έργο
της χαμένης ελπίδας,
πλάκωσε η νύχτα, αστέρια αχνά σιγά ακουμπάω,
τη λάσπη για ρούχο στο κορμί μου φοράω.
Στραβός ο δείκτης της δικής μου πυξίδας.

Κι ο από μηχανής θεός προστάζει,
δικό σου πάλι το κοινό.


Κατερίνη 10-11-2012

Γιάννης Στεργιόπουλος - " Άγριος έρωτας "

Ξηλώνω άκυρο χρόνο
και μέσ' σ' ανάμνησης τεράστιο οικοδόμημα θωρακισμένο,
κεφάλι αρωματισμένο,
τριγυρισμένο με γκρίζο φράχτη σιδερένιο,
ψιθύρισμα σβησμένο,
το βλέμμα ατόφιο σμαλτωμένο

κι αναταράζω το παρόν που στέκει
κι όλο κοιτάζει ναρκωμένο.        

Ξεχώνω από τον χρόνο,
τον ξεχασμένο ηρωϊσμό; εγωϊσμό; του στρατιώτη,
παλιά γιατί, πολλά διότι,
του Ισκαριώτη,
το χαριτωμένο κυνισμό του πότη,
βίαια ξεσπάσματα και κρότοι
τινάζονται σε μια έκρηξη, λαμπρά αστέρια
κόκκινα, σαν νιότη.          

Χρωματισμένη στη δυνατή την αντηλιά η ύλη
έρχεται αναδρομικά διαποτισμένη,
στη δυνατότητα του ξανανιώματος και περιμένει
στην ποικιλόχρωμη οθόνη,
παράθυρο με φωτεινές σχισμές ματώνει
στον ήχο της καμπάνας που στον ουρανό ψηλά ανεβαίνει,
ύλη στο φως φυλακισμένη.
Στενή του χείμαρου η κοίτη
τα πόδια μου αργά ποτίζει,
με παρασέρνει,
καινούργια λόγια ακούει ο έρωτάς μου
γοητευμένος, τρομαγμένος,
προσπάθειες καινούργιες ξαναρχίζει,
αναθαρρημένος κι αναταράζει όσα μ' αγγίζουν,
στην αγκαλιά του μέσα κλείνει όσα ελπίζουν.
Παρηγορητικός δεν είναι ο έρωτας, άγριος είναι,
ναι, είναι σε θρόνο καθισμένος.
Ολόϊσιες οι ίριδές μου,
επιθυμιές χρωματιστές μου,
επιστροφές μου, καταστροφές μου...


Kατερίνη 5-11-2012

Γιάννης Στεργιόπουλος - " Μοναχικό Κυπαρίσσι "

Το φως του φεγγαριού οδηγεί τους διαβάτες
ν' ανοίξουν δρόμους μέσα από το σκοτάδι,
τα σκηνικά ήδη στημένα στις στράτες,
κατάλληλη η κοψιά μου για το παζάρι.
Ταξίδι στη φτηνή, τη δεύτερη θέση,
μ' ένα φλιτζάνι τσάι ξεθωριασμένο,
το φορτηγό, παλιό σαραβαλιασμένο,
μπαμπάκια δέματα πεσμένα στη μέση.

Της ερημιάς δρομέας, αρνί της πόλης,
κάτω από σύννεφα βαριά, φουσκωμένα,
μιας θλιβερής, προσποιητής, μοιάζω, νιότης.
Τα πρόσωπα στεγνά, πελεκημένα
κι ο παρατηρητής από το θεωρείο
κοιτάζει μακριά αν έρχεται πλοίο.

Στο τρένο πάνω στριμωγμένοι επιβάτες,
κράμα ομοιόμορφο, τακτοποιημένο,
με το φορτίο του ο καθένας στις πλάτες
κι απ' το χερούλι τ' όνειρο κρεμασμένο.
Ταξίδι επίπεδο κι απέραντη στέπα,
με μπουκωμένα μάτια από προσδοκίες,
αγορασμένες μόνο από ευκαιρίες,
του Σίσυφου πως κουβαλάω την πέτρα.

Της ερημιάς θηρίο, τέρας της πόλης,
πάνω σε ξύλινο αλογάκι τραμπάλα,
δεμένο σώμα στο σκοινί της αγχόνης
κι οι θεατές φωνάζουν, κάψτε την μπάλα,
ολόισιο, μοναχικό κυπαρίσσι,
το ξέρω το παιγνίδι το 'χουνε στήσει. 

Ανδρέας Ζερμπίνος - " Βασίλης Λέκκας - Τώρα οι μηχανές "

.. Τέχνης Αγγελικές Στιγμές..

..σ' ευχαριστούμε Ανδρέα..!

..η επόμενη μέρα..Κατερίνα Θεωνά - σκουλήκια

..το γύρο του ιντερνετικού κόσμου κάνει η φωτό με τη φράση : masonic handshake 

http://www.antinews.gr/2012/11/08/188553/

*******


 σκουλήκια


ΤΑ ΕΚΑΤΟΝ ΠΕΝΗΝΤΑΤΡΙΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΠΟΥ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΑΝ ΑΠΟΨΕ
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΒΡΟΥΝ ΑΠΟ ΜΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΑΜΕ ΔΕΙΛΟΙ
ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΦΕΝΤΑΔΕΣ ΤΟΥΣ

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΕΡΣΕΣ ΠΕΤΥΧΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ,
ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ
  
 
Πως τα σκουλήκια τρέφονταν με των νεκρών τις σάρκες
από παιδιά το ξέραμε - έτσι ήθελε ο θεός
Μαυραγορίτες γέμισαν τις τσέπες μας με νάρκες
προτού σκουλήκια γίνουνε, προτού να δούν το φως

Και τα κορμιά μας σκύψαμε τα ναρκοθετημένα
λυγίσαμε τα γόνατα να μην κομματιαστούν
νύχτα οι τορέρος φεύγανε κρυφά από την αρένα
μην κι έλθει ο ήλιος κι άδικα ξανά θυσιαστούν

Πως τα σκουλήκια τρέφονταν με των νεκρών την ύλη
πάντα ο λαός το γνώριζε - έτσι ήταν φυσικό
στις κάλπες τα σταυρώσαμε και πέρασαν την πύλη
τρώγοντας τις οθόνες μας και το λογισμικό

Και τα κορμιά μας σκύψαμε τα ναρκοθετημένα
ο χρόνος με μειδίαμα στυγνός εκβιαστής,
σαν τα σκουλήκια ψήφιζαν, μετρούσε στην αρένα -
προδότες έβγαλε εκατό κι άλλους πενηντατρείς

Χριστίνα Γεραλή - Γ α β ρ ι ή λ

 

Άγγελος πρωτοστάτης
Κι εμείς εδώ
στ' αστρικό του γείσο

Σ' έρημο ακατανίκητη
μη φοβηθείς
να περπατήσεις
και θ' ακολουθήσω

Πρόσθεσης απαγόρευση
Καιρός μονός
- τη υπερμάχω -

Κίνδυνου περιφρόνηση
γι' αρματωσιά
νάχεις
   και θάχω..

Μάνος Πάνου - " Αρχάγγελος "

   
Άλλος πήγα στον πόλεμο
και ξαναβγήκα άλλος

Τι δεν μπορούσα με δίχως άρματα τους εχθρούς να πολεμήσω
Τι ως είμουν πάντα μπρος στραμμένος,
η πλάτη μου ολόγυμνη,
τροφή για τα σπαθιά τους

Πεσμένος τώρα μπρούμητα
σφίγγω το χώμα στις παλάμες
πηλό το κάνω με το αίμα
και άγαλμα το πλάθω,
με τέχνη απ' τα παλιά

Νάχω να σας θυμάμαι,
στο μαύρο σκότος
που' ρχεται
στα μάτια μου εμπρός

Ψυχοπόνεσέ με
Αρχάγγελέ μου Μιχαήλ
Παρόμοια όπως δεν έκανες
με τον ολόχλωμό σου τρόμο
και τη βουβή σου αντάρα
που' στειλες στο μέσο της ψυχής μου
και την εγκρέμισες
χωρίς κανένα λόγο

Αφανισμό και διάλυση τώρα μου φέρνεις
και στο λαμπαδιασμένο σύμπαν με κερνάς

Σπλαχνίσου με
και δωσ' μου μαζί μου νάχω
τ' άμορφο κι άτεχνο άγαλμα

Που μοιάζει τη ζωή μου..

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " 4 Καμέα ... ( στο θάνατο ικέτης ) "

 

ποτέ σου δεν απαίτησες ψίχουλο από μένα
το χέρι μόνο γύρεψες, εκείνο της καρδιάς
χόρευες σαν τον άνεμο σε κάρβουνα αναμμένα
ήσουν ο αναστενάρης μου, μπορεί και ο βοριάς

κι εγώ δεν υπολόγισα την άμοιρη κατάντια
πως να μεθάς από έρωτα και να ξορκίζεις χάδια
σε είδα και φοβήθηκα μ`αυτά σου τα καζάντια
αυτά που έταζες αλλού, σε αγοραία βράδια

 

σήμερα τον ικέτεψες, στερνή φορά, βοήθεια !
να φέρει πίσω τ` άλογο κι ας είναι δανεικό
στ`όνειρο πάνω πάτησες, μα γύρεψες αλήθεια
κύκνειο άσμα πρόβαρες σε λάθος σκηνικό

Εκείνος δε σου χάλασε το υστερνό χατίρι
τη χούφτα μέσα γέμισε με τέσσερα Καμέα
και πριν αδειάσεις θαρρετά, τ`ολόγιομο ποτήρι
νόθεψε το αίμα με κρασί και σου`μπηξε Ρομφαία

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Μ ο τ έ λ "

κάθε μέρα μ`άλλη -
πω πω τι κραιπάλη
μαθημένος είμαι - μου`πες - να γυρνώ
και να έχω πάντα όρθιο το κεφάλι..
χρόνια τώρα, έτσι τη ζωή περνώ

νοιώθω αφασία -
μια περιουσία
στάνταρ έχω φάει σαν κρεμ καραμέλ
άλλωστε το χρήμα δεν έχει αξία -
πες πως το αγόρασα τούτο το μοτέλ

τάδε έφη
κι έσπρωξε μαλακά την 'Εφη
που κι αυτή τον άκουγε, ίσως με ανία..
το κλειδί, αόριστα, το ζητά και γνέφει
γιατί, παίρνοντάς το, παίρνει τα ηνία

έτσι ανεβαίνουν στο διακόσια έξι
κι οι καρδιές τους παίζουν πάντα χωριστά
μέχρι τα χαράματα, λίγο πριν να φέξει
σαν ο ήλιος βρίσκει τα κορμιά σμιχτά..


σε δυο μέρες  μ`άλλη -
πω πω τι κραιπάλη
μα τι περιμένεις ; να μετανοήσω ;
το ζητούμενο μου
μια καινούργια αγκάλη
μια και κατά βάθος, τρέμω ν`αγαπήσω..

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " K i s s "

συνέχισε να τους βλέπει να φιλιούνται

άθελα δάγκωσε τα χείλια της

έτσι θα`θελε να τη φιλήσουν

να της τα κατασπαράξουν

ακόμα και να ματώσει - δεν την πείραζε


με τρόπο έφερε το χέρι στο μάγουλο

ψηλάφισε το πρόσωπο

πόσα χρόνια πέρασαν χωρίς να δεχτεί ούτε ένα χάδι..πόσα..


αλλά αυτή κόλλησε στο φιλί του ζευγαριού

προσπαθούσε να μπει στο πετσί του ρόλου

και να φιλήσει την κοπέλα

όπως θα της άρεσε να την φιλήσουν


αρχικά απαλά

και τρυφερά αναγνωριστικά

στων χειλιών τις απολήξεις

και μετά βίαια, να της πάρουν την ανάσα


δάγκωσε ξανά τα χείλια

πίκρο το σάλιο κατέβηκε


η μοναξιά είναι εφεύρεση, σκέφτηκε

κι έκλεισε το παράθυρο..

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Γέλα παλιάτσο "

γέλα παλιάτσο !
όλοι σε έχουνε σαν κάτι δεδομένο
βαθιά υπόκλιση, thank you και grazie
μα εγώ σε βλέπω σαν βιολί ξεκουρντισμένο

τύχη ρημάδα
θες απ`ανάγκη
ή από παιδί θαμώνας μέσ`το τσίρκο ;
την τέχνη ζήλεψες,
κουβάρι και ξετύλιγμα
τώρα παλεύεις σταθερά για τα "εν οίκω"

δυο ώρες βάψιμο
ο μπαντανάς στο κατακόκκινο στοχεύει
πώς θα πετύχει η νεκρική του άσπρου αντίθεση
κι ο κίνδυνος 

μέσ`στα τεράστια υποδήματα ελοχεύει

άκου το σφύριγμα !
το κανιβάλισμα στ`αυτιά σου είναι το "μπράβο" τους
κι αν αποτύχει της φιγούρας το στροβίλισμα
θα σου κρατήσουν πρώτη θέση εις τον πάγκο τους

έλα μην κλαις - είναι η ώρα σου
χιλιάδες κόσμος από κάτω σε μπιζάρει
μια επανάληψη ζητά και την εικόνα σου
ένα ενθύμιο στο σπίτι για να πάρει

κλάψε παλιάτσο - έχεις δικαίωμα
και κάψε στο βωμό τους τα χαρτιά σου
στερνή υπόκλιση στης μοίρας το ξεθέωμα
φτηνό αντάλλαγμα στα γκρίζα γηρατειά σου..

*
( γράφτηκε, 19 του Ιούλη 2009, στη Χανιώτη Χαλκιδικής )

Αγγελική Ελευθερίου

ΚΑΠΟΤΕ
θα παρακαλέσω
– όπως δεν παρακάλεσα ποτέ –

θα πέσω στα γόνατα 

κάποιου θεατρώνη με βαμμένα μαλλιά
να με πάρει κι εμένα
στον πλανόδιο θίασό του

Θα μου ζητήσει άδεια
και προϋπηρεσία
και συστάσεις

Δεν έχω τίποτα

Ο αόρατος θίασος
που αφιέρωσα τη ζωή μου
δεν είχε τέτοια πράγματα

Όμως – τώρα – 

κάπως πρέπει να πεθάνω κι εγώ
Έλεος δηλαδή.

***

ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ήρθα να σε βρω
και είχα μια χαρά που τα κατάφερα
κι έλεγα μέσα μου τι καλά έκανα, τι καλά

Βοήθησα κιόλας να μαζέψουμε
χαρτιά βιβλία ρούχα

και σ’ άρεσε πολύ

και το ‘πες

Είπες και κάτι άλλο
κι έγινε τότε φανερό πως ήτανε ανάγκη πια
να έχω έρθει

Αλήθεια, γιατί δεν ήρθα.

***

Από την ποιητική συλλογή : Άδεια θέση
Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2011

****

Η Αγγελική Ελευθερίου, αδελφή του Μάνου Ελευθερίου,

 γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου, στις 25 Ιανουαρίου 1940.

Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν. 

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: 

Μια γυναίκα (Κέδρος 1978), 

Ωδίνες (Κέδρος 1983), 

Αργά τ’ απόγευμα (Καστανιώτης 1990), 

Από τότε (Πλανόδιον 1995), 

Θα καπνίζω (Γαβριηλίδης 2004), 

Άδεια θέση (Γαβριηλίδης 2011).

Επίσης έχει εκδώσει παιδικές ιστορίες με τίτλο Όταν μιλώ με τα παιχνίδια μου (Γνώση 1983).

Ποιήματά της έχουν μελοποιήσει ο Μίκης Θεοδωράκης, 

ο Γιάννης Μαρκόπουλος και ο Ηλίας Ανδριόπουλος.

***** 

Τα τραγούδια με τον Μαρκόπουλο, στο δίσκο του «Ορίζοντες», 1981

 και με τον Ανδριόπουλο , στο δίσκο «Τα λόγια της αγάπης«, 1989, 

έχουν κυκλοφορήσει με αρκετά αλλαγμένους τους στίχους 

σε σχέση με αυτούς που τους είχα δώσει 

κι αυτό έγινε εν αγνοία μου. 

Αντίθετα ο Θεοδωράκης δεν άλλαξε ούτε ένα «και»…

Αγγελική Ελευθερίου

Alea jacta est....Στις όχθες του Ρουβικώνα

Alea jacta est...Ο κύβος ερρίφθη...
Τη φράση είπε ο Ιούλιος Καίσαρας όταν αποφάσισε να κηρύξει εμφύλιο πόλεμο
  

Νικόλας Ευαντινός 

από την ποιητική συλλογή  " Ρουβίκωνας στα μέτρα μας "
Εκδόσεις Μελάνι, 2011

*

Δεύτερη ποιητική συλλογή του τραγουδοποιού Ευαντινού, 

ο οποίος με την… τραγουδιστή, αποφθεγματική του ποίηση, 

σε μεταφέρει στα σύνορα των κόσμων, σε μια παγκοσμιοποίηση κοινωνιών, 

όπου ο άνθρωπος επικοινωνεί εξερευνώντας την ψυχή του.

Συνδέσεις με το παρελθόν, με ιστορικές αναφορές και μυθολογικές παρεκβάσεις, 

ο Ευαντινός φοβάται το μέλλον,

αδημονώντας να αλλάξει το παρόν, το τώρα, αυτό που κατοικεί και τον πνίγει, 

γι’ αυτό αντιστέκεται με τις λέξεις, τα τραγούδια. 

Μια δύναμη μυαλού είναι το βιβλίο αυτό. 

(από το Vakxikon.gr) 

*

Στις όχθες του Ρουβικώνα

 
 Ρουβίκωνα στα μέτρα τους
δεν βρίσκουν.

Νυχθημερόν 

αποστηθίζουν στρατηγικές μαχών
συνταιριάζοντας νέφη.

Προστάγματα προβάρουν
χαμηλόφωνα

τις σπάθες ακονίζουν
βραδυκίνητα

και για να κοιμηθούν,

βάζουν σε αλφαβητική σειρά
λογής Ονομασίες
παράδρομων ασήμαντων
της Ρώμης

με μάτια άυπνα
στο κόκκινο της συγκλητικής τηβέννου.

Στρατοπεδευμένοι
στον ίσκιο των βουνών
νιώθουν τα γένια και τα νύχια να μακραίνουν

νέοι, σφριγηλοί και ρωμαλέοι

αυτοί που δεν θα ξαναγίνουνε Ρωμαίοι.

Γιατί

Ρουβίκωνα στα μέτρα τους 

δεν βρίσκουν.

***

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F_%CE%BA%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CF%82_%CE%B5%CF%81%CF%81%CE%AF%CF%86%CE%B8%CE%B7 


http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%BF%CF%85%CE%B2%CE%AF%CE%BA%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82 


http://www.epohi.gr/portal/politismos/book/11040-%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%82-%CE%95%CF%85%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%A1%CE%BF%CF%85%CE%B2%CE%AF%CE%BA%CF%89%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82


http://www.lexima.gr/lxm/read-1752.html


http://www.vakxikon.gr/content/view/800/474/lang,el/ 


http://www.musiccorner.gr/?p=18015


***

       


..Νικόλας Ευαντινός με τη ματιά της Μαρίας - Μαρία, το αερικό μας..  



 

Σαν σήμερα...

το 1911  γεννήθηκε ο Οδυσσέας Ελύτης

***

 Την γλώσσαν μου έδωσαν Ελληνικήν.
Το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.

(από το "Άξιον Εστί")

**

Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.

**

 

*******


και το 1975  πέθανε ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι


 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Ενήλικας; 
 Ποτέ-ποτέ.. 

όπως η ύπαρξη
που δεν ηλικιώνεται
- παραμένει πάντα άγουρη, από απαστράπτον σε απαστράπτον πρωινό -
δεν μπορώ παρά να μείνω πιστός
στην υπέροχη μονοτονία αυτού του μυστηρίου.

 Να γιατί 
στην ευτυχία ποτέ δεν παραδόθηκα
να γιατί
μέσα στην αγωνία για τις ενοχές μου
δεν έφτασα ποτέ στη μεταμέλεια.

Ίσος, πάντα ίσος με το ανέκφραστο,
στην απαρχή αυτού που είμαι..

Γιάννης Στεργιόπουλος - " Η σφεντόνα "

 

Δεν απαλύνονται οι εντυπώσεις, 

σε κλίμακα ανεβαίνω ανησυχίας, 

  σε εμμονές απτές, σε μεταπτώσεις  

  και σιωπηρής αποδοκιμασίας.   


Κάτασπρα τα μαλλιά ασβεστωμένα, 

στα σύρματα ένα χελιδόνι μόνο, 

τα καύσιμα απογείωσης για μένα 

   φθάνουν δεν φθάνουν για' να κύκλο μόνο.  

 
   Ατίθασος κι αυθάδης,
αρχίζω πάλη,
ακίνητος ντελάλης
  μέσ' τη ζάλη.  
   
Αμπέλι με πηγάδι
  χωρίς σταλιά νερό,
  γύρω του κάθε βράδυ
αρχίζω το χορό. 

Τεντώνω τη σφεντόνα
      να φύγει η πέτρα,      
το χώμα 'χω σεντόνι
τρία μέτρα..  

***
Κατερίνη 1-11-2012  

Γιώργος Πολυμενάκος - " Η Αναζήτηση της Λέξης "

Ο χώρος

αρχίζει να αιμορραγεί

και η αναμονή

αποκτά αυτοστιγμεί

το όνομα Μαρία.


Ο κίνδυνος να καταντήσουν

οι επιθυμίες συναναστροφή

δεν είναι ορατός από όλους


για τούτο και συχνά

στα Πταισματοδικεία

προσάγονται

για διασπορά ψευδών ειδήσεων

οι ποιητές

και απειλούνται

με πρόστιμα σιωπής.



Η αναζήτηση της λέξης

που αξίζει όσο χίλιες εικόνες

έχει προσωρινά ατονήσει

καθώς οι περισσότεροι

έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους

στο επερχόμενο Καρναβάλι

και στη λυτρωτική απελευθέρωση

των προσωπείων από τα πρόσωπα.


Αξίζει τέλος να μνημονευθεί

ότι ακόμα και αυτή

 η γιορτινή αναμονή

     ονομάζεται Μαρία..  

               
   

Βασίλης Σπανογιάννης - " Ποίημα μηχανής "

Γίνε τρομάρα ρε βροχή
ήρθε ξανά η εποχή

και βάσανό μου κρύο
βγες από το ψυγείο


Παιδιάζουνε οι μηχανές
 γύρος θανάτου για μικρές

το καλοκαίρι
πατέρα Αγριοκαίρι

Χρήστος Φλουρής - " Δελφίνια "

Μου ‘παν οι ντόπιοι που γνωρίζουν τα νερά καλά
πως στον κολπίσκο κάτω απ’ το μπαλκόνι μου
συχνά - πυκνά εμφανίζονται δελφίνια.
Συνήθως ώρα πρωϊνή, στο πρώτο φως.
Πηδούν απ’ το νερό , ακροβατούν για λίγο στον αέρα
τινάζοντας τα ευλύγιστα ασημένια σώματά τους
κι ύστερα χάνονται αφήνοντας για ώρα αρκετή
κύκλους ομόκεντρους πολλούς στην επιφάνεια
 να δεικνύουν το σημείο της καταβύθισής τους..

Μα πρέπει - μου ‘παν - να παραφυλάς μ’ επιμονή
νά' χεις το βλέμμα σου στραμμένο προς τα εκεί
νά' χεις την ακοή σου έτοιμη ν’ ακούσει
τους υποθαλάσσιους συριγμούς
που προηγούνται πάντοτε της άφιξής τους,
πρέπει να θέλεις να τα δεις..
Γιατί η εκτίναξή τους στον αέρα
πάντοτε διαρκεί για ελάχιστο, για τόσο μόνο
όσο διαρκεί μια ακριβή στιγμή
σ’ ολάκερη, σ’ ολάκερη την ύπαρξή μας…

Μάνος Πάνου - " Πινακίδες "

    

Κι απ' εδώ να αρχίζαμε, κάπου πάλι θα χανόμασταν

Είπα


Το ξέρει και γι' αυτό μένει μαζί μου

  Να καρφώνει πινακίδες κατεύθυνσης

  Σε κάθε διάδρομο..

Μάγδα Δούκα - " Θ ε α τ ή ς "

Πάρε τη διαβεβαίωση και πορεύσου

σε αγκαλιές αλκαλικές

σκόνη να στάζουν και ιδρώτα

να σου θολώνουν τις ματιές

 

πάρε τη σιγουριά και φόρα τη

να ξεγελάσεις εαυτόν

πως όλα τα ελέγχεις

  σαν έρμαιο αδύναμων παθών...

 

και καθώς προχωράς

με έπαρση ηδονική

να μη ξεχάσεις..να θυμάσαι

  πως έμεινες για πάντα..θεατής..

Αλεξάνδρα Θεοχάρη - " Etoile " ( Χριστίνα Γεραλή - " Άστρο " )

Απόδοση στα Γαλλικά : Αλεξάνδρα Θεοχάρη

Etoile


J' ai etudie dans la nuit
pour que j' aime ta peur..

J' ai discipline dans la silence
pour que je sois part de ton besoin..

J' ai vu ton ombre
et je ne veux plus rever..
 
***
 
Άστρο


Μαθήτεψα στη νύχτα
για ν' αγαπήσω το φόβο σου..

Πειθάρχησα στη σιωπή
για να χωρέσω στην ανάγκη σου..

Είδα τη σκιά σου
και πια δε θέλω να ονειρεύομαι..

Ντίνος Χριστιανόπουλος - " Όταν σε περιμένω "

Το άρθρο από NAFTEMPORIKI.GR


Αντισυνταγματικές οι νέες περικοπές στις συντάξεις


Αντισυνταγματικές έκρινε, σύμφωνα με πληροφορίες, 

σχεδόν ομόφωνα η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, 

τις διατάξεις του υπουργείου Οικονομικών 

με τις οποίες επέρχονται νέες μειώσεις από 5% έως 15% στις συντάξεις, 

και με τις οποίες ανεβαίνει από 1.1.2013 το όριο συνταξιοδότησης στο 67ο έτος της ηλικίας.

Αντισυνταγματική κρίθηκε επίσης η ρύθμιση με την οποία από την αρχή του νέου έτους

 καταργούνται για τους συνταξιούχους τα επιδόματα (δώρα) Χριστουγέννων και Πάσχα, 

όπως και το επίδομα θερινής άδειας.

Ειδικότερα, η Ολομέλεια έκρινε ότι η, για πέμπτη συνεχόμενη φορά, μείωση των συντάξεων

 μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, είναι αντίθετη σε πλειάδα συνταγματικών διατάξεων.

 Συγκεκριμένα, γνωμοδότησε ότι οι διατάξεις για τις μειώσεις των συντάξεων 

και την περικοπή των δώρων 

προσκρούουν στα άρθρα 2, 4, 22 και 25 του Συντάγματος. 

Με άλλα λόγια, προσκρούουν στη συνταγματική υποχρέωση σεβασμού 

και προστασίας της αξίας του ανθρώπου, 

στις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας και στην προστασία της εργασίας.

 Ανεξάρτητοι Ελληνες: Απόφαση-κόλαφος

«Κόλαφο» για τα σχέδια της μνημονιακής κυβέρνησης 

χαρακτήρισε ο εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Χρ. Ζώης, 

την απόφαση της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

το πλήρες κείμενο εδώ :

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2249226

 *******

Χριστιανόπουλος

ως αντίδοτον

στα βαρύγδουπα 

λόγια ένθεν κακείθεν

Όταν σε περιμένω 

 
Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
ο νους μου πάει στους τσαλακωμένους,
σ’ αυτούς που ώρες στέκονται σε μια ουρά,
έξω από μια πόρτα ή μπροστά σ’ έναν υπάλληλο,
κι εκλιπαρούν με μια αίτηση στο χέρι
για μια υπογραφή, για μια ψευτοσύνταξη.

Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
γίνομαι ένα με τους τσακισμένους.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

 από τη συλλογή Ανυπεράσπιστος καημός (1960)

Νίκος Χειλαδάκης - " Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας "

..από τον Γιώργο Πολυμενάκο..τον ευχαριστούμε..

 *******

Νίκος Χειλαδάκης  

1952 - 2012

"Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας"

 - Αποσκότησόν μου. (~ Μη μου κρύβεις τον ήλιο)
Διογένης προς Αλέξανδρον
...
«Μη με σκοτίζεις, ρε μαλάκα.»

Βέβαια
Κάπως πιο κομψά
Μας διασώζει ο Λαέρτιος
Τη στιχομυθία
Κι έμεινε πια
Στα εγχειρίδια ιστορίας.
Μα εγώ
Που είμαι «μανούλα» στα τερτίπια της φιλολογίας
Το γράφω ακριβώς όπως ειπώθηκε.
[ Άλλωστε
Τι σόι κυνικός αλήθεια θα 'τανε
Αν διάλεγε άλλο τρόπο
Αν άλλες λέξεις χρησιμοποιούσε
Για να σοκάρει τους μελλούμενους;]

«Μη με σκοτίζεις, ρε μαλάκα.»

Χρυσοντυμένος στο φαρί* του ο βασιλιάς
- Τι στήσιμο, τι άρτιο σκηνικό, τι πόζα! -
Δεκαοχτώ χρονώ το κωλοπαίδι
Κι αυτός σκατόγερος
Αλλά με φήμη σεβαστή στο πανελλήνιο
Την επερίμενε

Την επερίμενε σας λέω
Την έλευση του βασιλέα…

Νίκος Χειλαδάκης
από τη συλλογή ΥΚΣΩΣ ή ΙΞΩΣ, 1993

***

*φαρί=άτι, πολεμικό άλογο

***
http://www.poiein.gr/archives/499/index.html

http://www.kozan.gr/?p=17144 

***

Νίκος Χειλαδάκης : 1952 - 2012

Υπήρξε εκδότης τοπικής εφημερίδας 

και δημοσιογράφος, ιδιοκτήτης και διευθυντής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών.

Έχει εκδώσει 3 Ποιητικές συλλογές:

1.1 «Ποιήματα», Εκδόσεις Θεωρία, Αθήνα 1986

1.2 «ΙΚΣΩΣ ή ΙΞΩΣ», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1996

1.3 «Αιρετικά και Ερωτικά», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 2006.

Έχει μεταφράσει το ποίημα του Oscar Wilde 

“ Η μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» , Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1999.

Έχει αποδώσει στα Ελληνικά μέρος του οδοιπορικού 

του διάσημου Τούρκου περιηγητή του 15ου Αιώνα Εβλιά Τσελεπή 

με τίτλο «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1992.

Έχει αποδώσει στα Ελληνικά από τον ίδιο Τούρκο περιηγητή

και έχει μεταφράσει από το Βρετανό αβά Covel κομμάτια των οδοιπορικών τους 

σε ένα βιβλίο με τίτλο «Από Κωνσταντινουπόλεως εις Αδριανούπολη» 

Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1994. 

Έχει οργανώσει και παρουσιάσει εκατοντάδες ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές 

και υπάρχουν κριτικά κλπ κείμενα του σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες. 

Ποιήματα του έχει μελοποιήσει ο Μιχάλης Κουμπιός και άλλοι συνθέτες. 

***

Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, το τελευταίο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, 

γράφτηκε μετά την έξοδό του από την φυλακή 

όπου παρέμεινε έγκλειστος από το Νοέμβριο του 1895 μέχρι τον Μάϊο του 1897 

(για το “έγκλημα” του ότι ήταν ομοφυλόφιλος). 

Είναι εμπνευσμένο από την εμπειρία του συγγραφέα 

και αφιερωμένο στη μνήμη του κατάδικου C.T.W. 

που απαγχονίστηκε τον Ιούλιο του 1896 μέσα στη φυλακή.
Βγαίνοντας από τη φυλακή ο Όσκαρ Ουάιλντ 

εξουθενωμένος δεν βρήκε άλλη δύναμη

παρά μόνο για να γράψει την «Μπαλάντα της φυλακής», 

κάνοντας έτσι ν’ αντηχήσουν για μια ακόμη φορά οι κραυγές απόγνωσης 

που βγαίνουν κάθε πρωί απ’ όλα τα κελιά. 

Το μόνο πράγμα που θα μπορούσε ακόμα να τον ενδιέφερε 

είναι οι κατάδικοι με τους οποίους μοιραζόνταν τον πόνο του.
Στις τελευταίες φράσεις του «De Profundis» 

ο Όσκαρ Ουάιλντ υπόσχεται ότι «η τέχνη μου θα ταυτίζεται απο δω και πέρα με τον πόνο». 

Η «Μπαλλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» αποτελεί την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης.


Ποτέ δεν είδα άνθρωπο 

να κοιτάζει με τέτοιο πόθο τη μικρή γωνιά του γαλάζιου, 

που οι κατάδικοι ονομάζουν ουρανό...

Κι όμως. 
Κάθε άνθρωπος σκοτώνει ό,τι αγαπά 
κι ας τοξέρει ο καθείς: 
άλλος μ' ερωτικά γλυκόλογα, ο δειλός με φιλί 
κιο αντρείος με σπαθί.

εδώ, σε μετάφραση της Κατερίνας Παπά

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=867

http://www.skroutz.gr/books/389104.%CE%97%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-2012-Oscar-Wilde.html

Νίκος Μαμαγκάκης

από τη δισκογραφία του

επικοινωνία

Θωμάς Ιωάννου - " Δελτίο θυέλλης "

Πόσο θ' αντέξεις ακόμα
Σ' αυτή τη χιονισμένη πλαγιά
Όπου κάνουν σλάλομ
Και ελεύθερη κατάβαση
Επιδέξιοι σκιέρ
Τεχνίτες του στίχου
Που αποφεύγουν έγκαιρα
Κάθε λογής λόγου εμπόδιο

Αργά ή γρήγορα
Θα βρεθείς σε κάποιο γκρεμό
Ξεχνώντας να βάλεις τελεία
Ή ακόμα χειρότερα
Θα σου συμβεί μια αστεία πτώση
Παραλείποντας καίρια ερωτηματικά
Θα γίνεις θέαμα στα μάτια
Ενός κοινού απαιτητικού
Διψασμένου για κάθε είδους
Θαυμαστικό εξευτελισμό

Παράτα τα όσο είναι καιρός
Έρχεται χιονοθύελλα
Κι είμαστε πια οριστικά αγνοούμενοι
Ανάμεσα σε τόσα αποσιωπητικά


 
Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011
εκδόσεις Σαιξπηρικόν 

***
Ο Θωμάς Ιωάννου γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1979 στην Άρτα. Μεγάλωσε στην Πρέβεζα.
Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα. Ειδικεύεται στη Νευρολογία.

Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (Σημειώσεις, Οδός Πανός,Μανδραγόρας, Ένεκεν).

Η συλλογή ‘’ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 15’’ , εκδόσεις Σαιξπηρικόν, είναι το πρώτο του βιβλίο.

Ζει και εργάζεται στα Ιωάννινα.

***

http://www.poiein.gr/archives/16770/index.html

http://www.poema.gr/afieromatext.php?id=136&pid=

***

..ευχαριστώ θερμά τον Γιώργο Πολυμενάκο που μου το έστειλε..

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - 29 Οκτωβρίου 2012

Οι ελληνικές αρχές πρέπει να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα 

ενάντια στις περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

29 Οκτωβρίου 2012

Το πλήρες κείμενο εδώ :

http://www.amnesty.org.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AD%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BD

***

..ευχαριστώ θερμά τον γιώργο γενικό που μου το έστειλε..

Πανσέληνος 29/10/2012

..οι (ολίγον θαμπές) φωτό, από το μπαλκόνι μου..

http://www.astro.noa.gr/AlmanacIAA/iaa_today_gr.htm

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Στη Γιαννιτσών "

ώρα "καλή" στη Γιαννιτσών

σαν πέφτει η πάχνη πρηνηδόν

είναι η τρίτη πρωινή ανυπερθέτως

τότε που ανοίγει η πληγή

και το κορμί υποταγή

γιατί καλύτερος καφές είναι ο σκέτος

κεπέγκια κι άχρηστα ρολά

πάμε μωρό μου σινεμά

έτσι, να δούμε το εργάκι απ`το τέλος

κάνει εδώ μια παγωνιά

και η καρδιά μου με πονά

  βλέπω μπροστά μου τη ζωή σαν ένα έλος

ώρα πικρή στη Γιαννιτσών

και τα κορμιά λαβέ μολών

θολά να βλέπουν τον πελάτη απ`το τζάμι

έχεις φωτιά ; έχω κραγιόν

και ξεφτισμένο ένα καλσόν

να κρεμαστώ απ`το δεντρί θα πάει χαράμι

ώρα σκληρή στη Γιαννιτσών

και δι' ευχών και δι' ευχών

      όλα τα χρώματα του κόσμου οι ανθρώποι

μέσα στο τμήμα των Ηθών

το καθαρτήριο των ψυχών

που δεν τους χάρισε κανείς ούτ`ένα τόπι..

***
κεπέγκια = http://www.slang.gr/lemma/show/kepegki_16620