Γιώργος Πολυμενάκος - " Η Αναζήτηση της Λέξης "

Ο χώρος

αρχίζει να αιμορραγεί

και η αναμονή

αποκτά αυτοστιγμεί

το όνομα Μαρία.


Ο κίνδυνος να καταντήσουν

οι επιθυμίες συναναστροφή

δεν είναι ορατός από όλους


για τούτο και συχνά

στα Πταισματοδικεία

προσάγονται

για διασπορά ψευδών ειδήσεων

οι ποιητές

και απειλούνται

με πρόστιμα σιωπής.



Η αναζήτηση της λέξης

που αξίζει όσο χίλιες εικόνες

έχει προσωρινά ατονήσει

καθώς οι περισσότεροι

έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους

στο επερχόμενο Καρναβάλι

και στη λυτρωτική απελευθέρωση

των προσωπείων από τα πρόσωπα.


Αξίζει τέλος να μνημονευθεί

ότι ακόμα και αυτή

 η γιορτινή αναμονή

     ονομάζεται Μαρία..  

               
   

Βασίλης Σπανογιάννης - " Ποίημα μηχανής "

Γίνε τρομάρα ρε βροχή
ήρθε ξανά η εποχή

και βάσανό μου κρύο
βγες από το ψυγείο


Παιδιάζουνε οι μηχανές
 γύρος θανάτου για μικρές

το καλοκαίρι
πατέρα Αγριοκαίρι

Χρήστος Φλουρής - " Δελφίνια "

Μου ‘παν οι ντόπιοι που γνωρίζουν τα νερά καλά
πως στον κολπίσκο κάτω απ’ το μπαλκόνι μου
συχνά - πυκνά εμφανίζονται δελφίνια.
Συνήθως ώρα πρωϊνή, στο πρώτο φως.
Πηδούν απ’ το νερό , ακροβατούν για λίγο στον αέρα
τινάζοντας τα ευλύγιστα ασημένια σώματά τους
κι ύστερα χάνονται αφήνοντας για ώρα αρκετή
κύκλους ομόκεντρους πολλούς στην επιφάνεια
 να δεικνύουν το σημείο της καταβύθισής τους..

Μα πρέπει - μου ‘παν - να παραφυλάς μ’ επιμονή
νά' χεις το βλέμμα σου στραμμένο προς τα εκεί
νά' χεις την ακοή σου έτοιμη ν’ ακούσει
τους υποθαλάσσιους συριγμούς
που προηγούνται πάντοτε της άφιξής τους,
πρέπει να θέλεις να τα δεις..
Γιατί η εκτίναξή τους στον αέρα
πάντοτε διαρκεί για ελάχιστο, για τόσο μόνο
όσο διαρκεί μια ακριβή στιγμή
σ’ ολάκερη, σ’ ολάκερη την ύπαρξή μας…

Μάνος Πάνου - " Πινακίδες "

    

Κι απ' εδώ να αρχίζαμε, κάπου πάλι θα χανόμασταν

Είπα


Το ξέρει και γι' αυτό μένει μαζί μου

  Να καρφώνει πινακίδες κατεύθυνσης

  Σε κάθε διάδρομο..

Μάγδα Δούκα - " Θ ε α τ ή ς "

Πάρε τη διαβεβαίωση και πορεύσου

σε αγκαλιές αλκαλικές

σκόνη να στάζουν και ιδρώτα

να σου θολώνουν τις ματιές

 

πάρε τη σιγουριά και φόρα τη

να ξεγελάσεις εαυτόν

πως όλα τα ελέγχεις

  σαν έρμαιο αδύναμων παθών...

 

και καθώς προχωράς

με έπαρση ηδονική

να μη ξεχάσεις..να θυμάσαι

  πως έμεινες για πάντα..θεατής..

Αλεξάνδρα Θεοχάρη - " Etoile " ( Χριστίνα Γεραλή - " Άστρο " )

Απόδοση στα Γαλλικά : Αλεξάνδρα Θεοχάρη

Etoile


J' ai etudie dans la nuit
pour que j' aime ta peur..

J' ai discipline dans la silence
pour que je sois part de ton besoin..

J' ai vu ton ombre
et je ne veux plus rever..
 
***
 
Άστρο


Μαθήτεψα στη νύχτα
για ν' αγαπήσω το φόβο σου..

Πειθάρχησα στη σιωπή
για να χωρέσω στην ανάγκη σου..

Είδα τη σκιά σου
και πια δε θέλω να ονειρεύομαι..

Ντίνος Χριστιανόπουλος - " Όταν σε περιμένω "

Το άρθρο από NAFTEMPORIKI.GR


Αντισυνταγματικές οι νέες περικοπές στις συντάξεις


Αντισυνταγματικές έκρινε, σύμφωνα με πληροφορίες, 

σχεδόν ομόφωνα η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, 

τις διατάξεις του υπουργείου Οικονομικών 

με τις οποίες επέρχονται νέες μειώσεις από 5% έως 15% στις συντάξεις, 

και με τις οποίες ανεβαίνει από 1.1.2013 το όριο συνταξιοδότησης στο 67ο έτος της ηλικίας.

Αντισυνταγματική κρίθηκε επίσης η ρύθμιση με την οποία από την αρχή του νέου έτους

 καταργούνται για τους συνταξιούχους τα επιδόματα (δώρα) Χριστουγέννων και Πάσχα, 

όπως και το επίδομα θερινής άδειας.

Ειδικότερα, η Ολομέλεια έκρινε ότι η, για πέμπτη συνεχόμενη φορά, μείωση των συντάξεων

 μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, είναι αντίθετη σε πλειάδα συνταγματικών διατάξεων.

 Συγκεκριμένα, γνωμοδότησε ότι οι διατάξεις για τις μειώσεις των συντάξεων 

και την περικοπή των δώρων 

προσκρούουν στα άρθρα 2, 4, 22 και 25 του Συντάγματος. 

Με άλλα λόγια, προσκρούουν στη συνταγματική υποχρέωση σεβασμού 

και προστασίας της αξίας του ανθρώπου, 

στις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας και στην προστασία της εργασίας.

 Ανεξάρτητοι Ελληνες: Απόφαση-κόλαφος

«Κόλαφο» για τα σχέδια της μνημονιακής κυβέρνησης 

χαρακτήρισε ο εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Χρ. Ζώης, 

την απόφαση της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

το πλήρες κείμενο εδώ :

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2249226

 *******

Χριστιανόπουλος

ως αντίδοτον

στα βαρύγδουπα 

λόγια ένθεν κακείθεν

Όταν σε περιμένω 

 
Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
ο νους μου πάει στους τσαλακωμένους,
σ’ αυτούς που ώρες στέκονται σε μια ουρά,
έξω από μια πόρτα ή μπροστά σ’ έναν υπάλληλο,
κι εκλιπαρούν με μια αίτηση στο χέρι
για μια υπογραφή, για μια ψευτοσύνταξη.

Όταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,
γίνομαι ένα με τους τσακισμένους.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

 από τη συλλογή Ανυπεράσπιστος καημός (1960)

Νίκος Χειλαδάκης - " Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας "

..από τον Γιώργο Πολυμενάκο..τον ευχαριστούμε..

 *******

Νίκος Χειλαδάκης  

1952 - 2012

"Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας"

 - Αποσκότησόν μου. (~ Μη μου κρύβεις τον ήλιο)
Διογένης προς Αλέξανδρον
...
«Μη με σκοτίζεις, ρε μαλάκα.»

Βέβαια
Κάπως πιο κομψά
Μας διασώζει ο Λαέρτιος
Τη στιχομυθία
Κι έμεινε πια
Στα εγχειρίδια ιστορίας.
Μα εγώ
Που είμαι «μανούλα» στα τερτίπια της φιλολογίας
Το γράφω ακριβώς όπως ειπώθηκε.
[ Άλλωστε
Τι σόι κυνικός αλήθεια θα 'τανε
Αν διάλεγε άλλο τρόπο
Αν άλλες λέξεις χρησιμοποιούσε
Για να σοκάρει τους μελλούμενους;]

«Μη με σκοτίζεις, ρε μαλάκα.»

Χρυσοντυμένος στο φαρί* του ο βασιλιάς
- Τι στήσιμο, τι άρτιο σκηνικό, τι πόζα! -
Δεκαοχτώ χρονώ το κωλοπαίδι
Κι αυτός σκατόγερος
Αλλά με φήμη σεβαστή στο πανελλήνιο
Την επερίμενε

Την επερίμενε σας λέω
Την έλευση του βασιλέα…

Νίκος Χειλαδάκης
από τη συλλογή ΥΚΣΩΣ ή ΙΞΩΣ, 1993

***

*φαρί=άτι, πολεμικό άλογο

***
http://www.poiein.gr/archives/499/index.html

http://www.kozan.gr/?p=17144 

***

Νίκος Χειλαδάκης : 1952 - 2012

Υπήρξε εκδότης τοπικής εφημερίδας 

και δημοσιογράφος, ιδιοκτήτης και διευθυντής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών.

Έχει εκδώσει 3 Ποιητικές συλλογές:

1.1 «Ποιήματα», Εκδόσεις Θεωρία, Αθήνα 1986

1.2 «ΙΚΣΩΣ ή ΙΞΩΣ», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1996

1.3 «Αιρετικά και Ερωτικά», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 2006.

Έχει μεταφράσει το ποίημα του Oscar Wilde 

“ Η μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» , Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1999.

Έχει αποδώσει στα Ελληνικά μέρος του οδοιπορικού 

του διάσημου Τούρκου περιηγητή του 15ου Αιώνα Εβλιά Τσελεπή 

με τίτλο «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1992.

Έχει αποδώσει στα Ελληνικά από τον ίδιο Τούρκο περιηγητή

και έχει μεταφράσει από το Βρετανό αβά Covel κομμάτια των οδοιπορικών τους 

σε ένα βιβλίο με τίτλο «Από Κωνσταντινουπόλεως εις Αδριανούπολη» 

Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1994. 

Έχει οργανώσει και παρουσιάσει εκατοντάδες ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές 

και υπάρχουν κριτικά κλπ κείμενα του σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες. 

Ποιήματα του έχει μελοποιήσει ο Μιχάλης Κουμπιός και άλλοι συνθέτες. 

***

Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, το τελευταίο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, 

γράφτηκε μετά την έξοδό του από την φυλακή 

όπου παρέμεινε έγκλειστος από το Νοέμβριο του 1895 μέχρι τον Μάϊο του 1897 

(για το “έγκλημα” του ότι ήταν ομοφυλόφιλος). 

Είναι εμπνευσμένο από την εμπειρία του συγγραφέα 

και αφιερωμένο στη μνήμη του κατάδικου C.T.W. 

που απαγχονίστηκε τον Ιούλιο του 1896 μέσα στη φυλακή.
Βγαίνοντας από τη φυλακή ο Όσκαρ Ουάιλντ 

εξουθενωμένος δεν βρήκε άλλη δύναμη

παρά μόνο για να γράψει την «Μπαλάντα της φυλακής», 

κάνοντας έτσι ν’ αντηχήσουν για μια ακόμη φορά οι κραυγές απόγνωσης 

που βγαίνουν κάθε πρωί απ’ όλα τα κελιά. 

Το μόνο πράγμα που θα μπορούσε ακόμα να τον ενδιέφερε 

είναι οι κατάδικοι με τους οποίους μοιραζόνταν τον πόνο του.
Στις τελευταίες φράσεις του «De Profundis» 

ο Όσκαρ Ουάιλντ υπόσχεται ότι «η τέχνη μου θα ταυτίζεται απο δω και πέρα με τον πόνο». 

Η «Μπαλλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» αποτελεί την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης.


Ποτέ δεν είδα άνθρωπο 

να κοιτάζει με τέτοιο πόθο τη μικρή γωνιά του γαλάζιου, 

που οι κατάδικοι ονομάζουν ουρανό...

Κι όμως. 
Κάθε άνθρωπος σκοτώνει ό,τι αγαπά 
κι ας τοξέρει ο καθείς: 
άλλος μ' ερωτικά γλυκόλογα, ο δειλός με φιλί 
κιο αντρείος με σπαθί.

εδώ, σε μετάφραση της Κατερίνας Παπά

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=867

http://www.skroutz.gr/books/389104.%CE%97%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-2012-Oscar-Wilde.html

Νίκος Μαμαγκάκης

από τη δισκογραφία του

επικοινωνία

Θωμάς Ιωάννου - " Δελτίο θυέλλης "

Πόσο θ' αντέξεις ακόμα
Σ' αυτή τη χιονισμένη πλαγιά
Όπου κάνουν σλάλομ
Και ελεύθερη κατάβαση
Επιδέξιοι σκιέρ
Τεχνίτες του στίχου
Που αποφεύγουν έγκαιρα
Κάθε λογής λόγου εμπόδιο

Αργά ή γρήγορα
Θα βρεθείς σε κάποιο γκρεμό
Ξεχνώντας να βάλεις τελεία
Ή ακόμα χειρότερα
Θα σου συμβεί μια αστεία πτώση
Παραλείποντας καίρια ερωτηματικά
Θα γίνεις θέαμα στα μάτια
Ενός κοινού απαιτητικού
Διψασμένου για κάθε είδους
Θαυμαστικό εξευτελισμό

Παράτα τα όσο είναι καιρός
Έρχεται χιονοθύελλα
Κι είμαστε πια οριστικά αγνοούμενοι
Ανάμεσα σε τόσα αποσιωπητικά


 
Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011
εκδόσεις Σαιξπηρικόν 

***
Ο Θωμάς Ιωάννου γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1979 στην Άρτα. Μεγάλωσε στην Πρέβεζα.
Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα. Ειδικεύεται στη Νευρολογία.

Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (Σημειώσεις, Οδός Πανός,Μανδραγόρας, Ένεκεν).

Η συλλογή ‘’ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 15’’ , εκδόσεις Σαιξπηρικόν, είναι το πρώτο του βιβλίο.

Ζει και εργάζεται στα Ιωάννινα.

***

http://www.poiein.gr/archives/16770/index.html

http://www.poema.gr/afieromatext.php?id=136&pid=

***

..ευχαριστώ θερμά τον Γιώργο Πολυμενάκο που μου το έστειλε..

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - 29 Οκτωβρίου 2012

Οι ελληνικές αρχές πρέπει να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα 

ενάντια στις περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

29 Οκτωβρίου 2012

Το πλήρες κείμενο εδώ :

http://www.amnesty.org.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AD%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%80%CE%B5%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BD

***

..ευχαριστώ θερμά τον γιώργο γενικό που μου το έστειλε..

Πανσέληνος 29/10/2012

..οι (ολίγον θαμπές) φωτό, από το μπαλκόνι μου..

http://www.astro.noa.gr/AlmanacIAA/iaa_today_gr.htm

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Στη Γιαννιτσών "

ώρα "καλή" στη Γιαννιτσών

σαν πέφτει η πάχνη πρηνηδόν

είναι η τρίτη πρωινή ανυπερθέτως

τότε που ανοίγει η πληγή

και το κορμί υποταγή

γιατί καλύτερος καφές είναι ο σκέτος

κεπέγκια κι άχρηστα ρολά

πάμε μωρό μου σινεμά

έτσι, να δούμε το εργάκι απ`το τέλος

κάνει εδώ μια παγωνιά

και η καρδιά μου με πονά

  βλέπω μπροστά μου τη ζωή σαν ένα έλος

ώρα πικρή στη Γιαννιτσών

και τα κορμιά λαβέ μολών

θολά να βλέπουν τον πελάτη απ`το τζάμι

έχεις φωτιά ; έχω κραγιόν

και ξεφτισμένο ένα καλσόν

να κρεμαστώ απ`το δεντρί θα πάει χαράμι

ώρα σκληρή στη Γιαννιτσών

και δι' ευχών και δι' ευχών

      όλα τα χρώματα του κόσμου οι ανθρώποι

μέσα στο τμήμα των Ηθών

το καθαρτήριο των ψυχών

που δεν τους χάρισε κανείς ούτ`ένα τόπι..

***
κεπέγκια = http://www.slang.gr/lemma/show/kepegki_16620

Βασίλης Σπανογιάννης - " Η αθλήτρια "

Κρύο έπιασε στη σάλα
'δω δεν είναι η Βαλχάλα;
- Είσθε σίγουρη;
Βλέπω ακριβά φοράτε
πρέπει σ' όποιον αγαπάτε
να' σθε ασύμφορη

Τ' όνομα σας είναι Λάκι;
Έτσι γράφει το τσαντάκι
- περιέργεια....
Ξέρω, αυτή θα με σκοτώσει
μην κλωτσάτε, έχετε τόση
- τόση ενέργεια

Είσθε γάλα ζαχαρούχο
το ίδιο, κάτω από το ρούχο;
- επιτρέπεται;
Μην με σπρώχνετε και πάλι
άστε κάτω το μπουκάλι
- παρεκτρέπεται

Λέω λίγο να ησυχάσω
ωχ, σας έπεσε το πάσο
- φοιτήτρια; φοιτήτρια;
Θα μου σπάσετε το χέρι
μα εσείς είσθε αστέρι
- τελικά είσθε αθλήτρια!

http://frikipaideia.wikia.com/wiki/%CE%92%CE%B1%CE%BB%CF%87%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1

****

Αλεξάνδρα Θεοχάρη - Εσύ

Κούρσα θανάτου

η όλη διαδρομή

Κλειστά τα μάτια

- νομίζεις διαφυγή

Κύκλος ζωής

χωρίς αρχή

Ψέμα στο ψέμα

 Χωρίς επιστροφή

Σκοτάδι η μέρα

αιώνια σκοτεινή

   Στους δρόμους η λύπη -

μην ψάχνεις γιατί..

Γιάννης Στεργιόπουλος - " Η παραγραφή "

Με μουσική υπόκρουση
κι ο μονομάχος σε παράκρουση,
σόλο μάλλον βουβό, χαμόγελο με χαλινάρι,
στεγνωμένο μου καμάρι
λάμπει κάτω απ' το φεγγάρι.
Ακινησία παρατεταμένη, μεταλλική,
μ' ανήμπορη οργή.
Στόχος, αόρατος ο στόχος,
υπόκωφος ο ρόγχος
με φανερό κεντρί.
Εστία αναζωπυρωμένη
και χρωματισμένη
με εύπιστη νιότη διακριτική.

Η ώρα η λυτρωτική,
ομόκεντροι κυματισμοί,
μια θεά ρομφαία στο χρυσό ουράνιο άρμα,
διπλωμένα χέρια χάλασαν το θαύμα,
σ' άλλου κόσμου απλησίαστου, αγία φάρμα,
η παραγραφή.
Νόμος απ' τους θεούς, ο νόμος,
συγχώρεση και λαιμητόμος,
στη φτερωτή ορμή.
Ο θαλασσοπόρος
και βλάσφημος και πρωτοπόρος,
της πικρής ζωής είναι ο σπόρος,
πορεία μου ατέρμονη.

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Β ή μ α τ α "

εγκλωβίστηκε μέσα σ`ένα ψευδώνυμο

το έφερνε, το πήγαινε

καριέρα μπας και κάνει

ανώνυμος μέσ' στους πολλούς

ξέχασε μέχρι και την υπογραφή του

 
κι όμως,

πάντα όταν τον συναντούσα

-κρυφά να μη με δει-

ψέλλιζα τ' όνομά του

έτσι, για το καλό

για να' χει ευλογημένα βήματα..

Βασίλης Σπανογιάννης - " Τέταρτη ώρα "

 

Περνούσα μία λαική

 την ώρα που τη στήναν

τέταρτη ώρα το πρωί

ενώ άλλοι τα πίναν

 

Εγώ δεν είμαι εργατιά

και λίγος είμαι πότης

 γυρνώ μαζί με τα γατιά

 στον σκουπιδότοπό της

Γιάννης Στεργιόπουλος - " Μαριονέτα "

Με ιερές συγκρούσεις,
σκληρές συμφιλιώσεις,
πρόωρες εκσπερματώσεις
εικόνων που έχουν χαραχθεί,
καλά κρυμμένες στην ψυχή. 

Μαλακή σαν πλαστελίνη η επιλεγμένη μνήμη ξυπνά,
σαν χαρτί ταπετσαρίας η τυλιγμένη ευτυχία ξεκολλά.
Καρφωμένα μάτια 

πάνω στη λεπτή τη χάλκινη, τη βέργα της κουρτίνας
και στον τοίχο κρεμασμένα 

τ' άλογα με τα κεφάλια τους ζερβά στραμμένα,
την ηχώ του έξω κόσμου 

την κρατώ καλά κλεισμένη σε κιβώτια σκονισμένα. 

Κρεβάτι εκστρατείας
με αίσθημα αταξίας,
ενοχής και αλητείας
στο τραβηγμένο πρόσωπο,
μπαίνω στο κουκλοθέατρο.
Γερμένη μαριονέτα,
σπασμένο το σκοινί,
θλιμμένη μαριονέτα.

Φυτό αναρριχητικό
με διάφανη και εύθραυστη δροσιά,
στα πόδια μου απλωμένα
τα κόκκινα με αίματα χαλιά.
Εντύπωση ανθρώπου θαρρείς τσαλακωμένου
απ' τις ριπές του σίδερου του πυρωμένου,
εφήμερο το σύνολο,
κινούμενο μπαλόνι φουσκωμένο. 

Κρεβάτι ηρεμίας
με αίσθηση ακαμψίας,
αρετής μα και κακίας
στο ξαναμμένο πρόσωπο
και αλυχτώ σαν άγριο θεριό.
Πεσμένη μαριονέτα,
κρέμεται το σκοινί,
θλιμμένη μαριονέτα.


Κατερίνη 26-10-2012  

 ........

Αλεξάνδρα Θεοχάρη - " Αόρατα Όνειρα "

  

Δεν με κινούν πια, μαριονέτα του θεάτρου..

ο άνεμος μ' αγκάλιασε με ορμή..

με λούζει η αγνή  βροχή σαν οπαδός μου,

σα θιασώτης λες κι άσπονδος αδερφός μου..

Στη δύση τώρα πια της ύπαρξής μου,

σα βασιλιάς που εκθρονίστηκε νωρίς,

οι μνήμες σαν ιερά εξέταση γυρίζουν

κι αόρατων ονείρων κομποσκοίνι είναι θαρρείς..

Τη θάλασσά μου αρμύρισε  η αυγή

- ιχνογραφία από πρόσωπα θολά..

 Μεγαθυμία τους συγχωρεί

κι ας μην έμαθαν ποτέ

να κοιτούν εμένα και εαυτούς, με καθαρή ματιά..