Βασίλης Σπανογιάννης - " Τριγμός οδόντων "

Ετοίμαζες μοντέρνο αμάλγαμα
πετούσες την παλιούρα γουταπέρκα
σου ξύλιζα τα πισινά με μία βέργα
κόκκινο, κόκκινο, κόκκινο αντάλλαγμα

Κουρεύω την καρδιά μου για κονκάρδα
ρηχή μα όμορφη φαντάσα αποχαύνωση
στο φόρεμά σου στάμπα θεία άμβλωση

πληγή, πληγή, πληγή η εβδομάδα

Σιγή ρημάδα σε τέτοια απλωσιά
λες κι ετοιμάζεται το Μέγα Μυστικό
Σε αυτό το δράμα προσθέστε αστακό
αλλιώτικα δεν πιάνει χαρτωσιά

.....................

..νομίζω ότι περιγράφεις την πλέον ερωτική εξαγωγή οδόντος, αν έχει ερωτική διάσταση ,
με κατάληξη ένα αφροδισιακό γεύμα - δείπνο (αστακός - για να μη μιζεριάζουμε κιόλας)
ή την πλέον οδυνηρή, αν έχει πολιτική διάσταση (επίσκεψη Μέρκελ π.χ.)..

                                                                            ..ευφυές, όπως πάντα..

Charles Bukowski - " Ώστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας "

αν δεν ξεχύνεται από μέσα σου
ενάντια σ' όλα τ' άλλα,
μην το κάνεις.
αν δεν έρχεται, χωρίς καν να το' χεις ζητήσει, 
από την καρδιά σου και το μυαλό σου και το στόμα σου και τα σπλάχνα σου,
μην το κάνεις.
αν χρειάζεται να κάτσεις για ώρες
κοιτάζοντας την οθόνη του υπολογιστή σου
ή να καμπουριάζεις πάνω από τη γραφομηχανή σου
ψάχνοντας για τις λέξεις,
μην το κάνεις.
αν το κάνεις   για τα λεφτά ή τη δόξα,
μην το κάνεις.
αν το κάνεις γιατί θέλεις γυναίκες στο κρεβάτι σου,
μην το κάνεις.
αν χρειάζεται να κάθεσαι και να γράφεις ξανά και ξανά τα ίδια,
μην το κάνεις.
αν σου είναι δύσκολο και μόνο να σκέφτεσαι ότι θα το κάνεις,
μην το κάνεις.
αν προσπαθείς να γράψεις σαν κάποιον άλλο,
καλύτερα ξέχνα το.

αν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι να ουρλιάξει από μέσα σου,
τότε περίμενε υπομονετικά.
κι αν δεν ουρλιάξει ποτέ από μέσα σου,
κάνε κάτι άλλο.
αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου
ή στη φιλενάδα ή στο φίλο σου
ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε,
τότε δεν είσαι έτοιμος.

μην είσαι σαν τόσους άλλους συγγραφείς,
μην είσαι σαν τόσες άλλες χιλιάδες ανθρώπους 
που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,
μην είσαι πληκτικός και βαρετός και ξιπασμένος, 
μην κατατρώγεσαι από την αυτολατρεία σου.
οι βιβλιοθήκες του κόσμου
χασμουριούνται από τη νύστα
μπροστά στο είδος σου.
μην προστεθείς σε αυτό.
μην το κάνεις.
αν δεν βγαίνει από την ψυχή σου σαν ρουκέτα,
αν, το να μείνεις ήσυχος 
δεν σε φέρνει στην τρέλα ή την αυτοκτονία ή τον φόνο,
μην το κάνεις.
αν ο μέσα σου ήλιος
δεν σου καίει τα σπλάχνα,
μην το κάνεις.

όταν θα 'ναι στ' αλήθεια η ώρα,
και αν είσαι ο εκλεκτός,
θα συμβεί από μόνο του 
και θα συνεχίσει να συμβαίνει
μέχρι που θα πεθάνεις ή που θα πεθάνει μέσα σου αυτό.
δεν υπάρχει άλλο τρόπος.
και ποτέ δεν υπήρξε.
 

Charles Bukowski - " Πώς να γίνεις μεγάλος συγγραφέας "

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας



Δεν έχεις παρά να γαμήσεις ένα σεβαστό αριθμό γυναικών,
ωραίων γυναικών
και να γράψεις κάμποσα, υποφερτά ερωτικά ποιήματα.
Μη σε νοιάζει για την ηλικία σου
και για τα νιόβγαλτα ταλέντα.
Πίνε, απλώς περισσότερη μπίρα,
μπίρα, πολλή μπίρα
και πήγαινε στον ιππόδρομο 
τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα
και παίρνε τα, αν μπορείς.
Είναι δύσκολο να μάθεις να τα παίρνεις :
όλοι οι άσχετοι είναι υποψήφιες χασούρες.
Και μην ξεχνάς τον Μπραμς σου
και τον Μπαχ σου
και την μπίρα σου.
Μην πολυκουράζεσαι.
Να κοιμάσαι μέχρι αργά το απόγευμα.
Απόφευγε τις πιστωτικές κάρτες.
Τέλος πάντων, πλήρωνε τοις μετρητοίς.
Να θυμάσαι 
πως δεν υπάρχει μαλακία σ’ αυτόν τον κόσμο 
που να κάνει πάνω από 50 δολλάρια (το 1977).
Αν έχεις τη δυνατότητα ν’ αγαπήσεις,
αγάπησε πρώτα τον εαυτό σου,
μα έχε πάντα υπ’ όψη σου την πιθανότητα
μιας ολοκληρωτικής αποτυχίας
-είτε δίκαιη είναι, είτε άδικη η αιτία της-
μια πρόωρη εμπειρία θανάτου δεν είναι απαραίτητα κακή.
Μείνε μακριά από εκκλησίες και μπαρ και μουσεία
και να καιροφυλαχτείς
σαν αράχνη -
ο χρόνος είναι ο σταυρός του καθενός,
συμπεριλαμβανομένων :
της αποπομπής,
της αποτυχίας,
της προδοσίας,
όλης της σχετικής σαβούρας.
Κρατήσου με μπίρα.
Η μπίρα τρέφει αδιάκοπα το αίμα,
η μπίρα είναι σύντροφος πιστός.
Πάρε μια μεγάλη γραφομηχανή
και καθώς τα βήματα έρχονται και φεύγουν
κάτω απ’ το παράθυρό σου,
πάλεψέ την άγρια, δωσ’ της να καταλάβει.
Βάρα στο ψαχνό.
Και να θυμάσαι τις παλιοκαραβάνες
που το πάλεψαν γερά:
τον Χέμινγουεϊ, τον Σελίν, τον Ντοστογιέφσκυ, τον Χάμσουν.
Αν νομίζεις πως αυτοί
δεν τρελάθηκαν
σε μικρά δωματιάκια,
όπως τώρα εσύ,
δίχως γυναίκα.
δίχως φαΐ,
δίχως ελπίδα,
δεν είσαι ώριμος ακόμη.

Πιες περισσότερη μπίρα,
υπάρχει καιρός.
Κι αν δεν υπάρχει,
καλά είναι
κι έτσι.

Τάσος Λειβαδίτης - " Βιογραφία "

"Πρέπει, οπωσδήποτε, ν' αλλάξω ζωή,
αλλιώς είμαι χαμένος.
Βέβαια, έχω καιρό μπροστά μου,
είμαι ακόμα νέος.
Αν μπορούσα να ξεφύγω αυτήν την άθλια καθημερινότητα,
υποχρεώσεις και συνήθειες και συμβιβασμοί,
αν σταθώ λιγότερο εύκολος στις διάφορες προφάσεις
- μα ιδιαίτερα, αν βάλω πια ένα τέλος σε τούτες τις αιώνιες αναβολές.
Τότε, αλήθεια, ίσως φτιάξω κάτι, ίσως μάλιστα και κάτι το μεγάλο
όπως ονειρευόμουν από παιδί..."

Έτσι έγραφε κάποιος ένα βράδυ με χέρια που τρέμανε.
Κι έκλαιγε.
Ύστερα νύσταξε κι αποκοιμήθηκε.
Το πρωί, μόλις θυμόταν κάτι αόριστα.
Και σε μερικά χρόνια πέθανε..


Από τη συλλογή " Ποιήματα (1958-1964) "

Επιλύχνιος Ευχαριστία

http://fvasileiou.wordpress.com/2011/11/19/epilyxnios-efxaristia/

Αλεξάνδρα Θεοχάρη - " Αυτός κι εγώ "

Πώς ξεχαστήκαμε εδώ πέρα, εαυτέ μου ;

ούτε στον καθρέφτη σου δε θέλεις να με δεις..

κι εκείνες οι μικρές σκιές ανάμεσά μας -

πόσο ενοχλητικές..


περίμενε να σου πω - μη θυμώνεις..

περπάτα σιγά σιγά

κι έλα ν’ ακούσεις

πώς ηχεί ένα δάκρυ..

Μάνος Πάνου - " ο ήχος απ' το σφύριγμά μου "

Και τ’ αύριο προσχωρώντας μεσ’ στην αιώνια άνοιξη των ανθέων

Περιμένοντας την επαφή σε ατραπούς ενθυμήσεων

Παραμένει με την φρούδα ελπίδα
άλλων παρελθόντων καταστάσεων
άλλων παρελθόντων προσώπων
άλλων παρελθόντων καιρών

Μιας μονης ροπής το αγκάλιασμα
Ενός μονου ασθενούς το ρίγος
Ενός μονου κροταλλίσματος την αρχή

Μέσα εδώ στροβιλιζόμενο το άγγιγμα διαφαίνεται για πρώτη φορά
Μέσα εδώ και πουθενά αλλού
Αρχίζει το παράλληλο των επιπέδων να μας πνίγει
Μας αλλοιώνει

Και του γνώριμου σφυρίγματός μου τον ήχο θα ξεχάσεις.

Χρήστος Θεοφιλάτος - " Ευχή Παιδιού '81 "

Χαράματα… Κάνω τον πεθαμένο
καθώς με μεταφέρουν
στα γαλάζια της απ’ την αυγή
σεντόνια.
Είμαι κοντά της.
Σαν βασιλιάς ζήτησα να ταφώ
πλάι στην αγαπημένη μου
μα είμαι ξυπνητός
κι αυτή η ζωντάνια
όλο με σπρώχνει.
Μάγε μου, μεταμόρφωσέ με
σ’ όποιον εκείνη αγαπά!
Κι έγινα αμέσως, αυτοκόλλητο
σκισμένου ποδοσφαιριστήπάνω στο σύνθετό της.

Γιάννης Στεργιόπουλος - " Η θλίψη "

Δεν ξέρω τι θα χάσω,
κοντά σου αν δε φθάσω.
Δεν, μη--δεν.....
Πως να σε ξεχάσω.

Θα κατεβάσω το καπέλο μου
στα μάτια, να φανούν
ανύποπτες εικόνες,
παρελθόν δειλό, παρόν στη θλίψη.
Θ' ανοίξω λίγο χώρο ν' απλωθεί
η καρδιά μου, να χαθεί
το μούδιασμα του κοιμισμένου
ταξιδιώτη από τη θλίψη.

Δε θέλω να σε πιάσω,
φοβάμαι μη σε σπάσω.
Δεν, μη--δεν.....
Δεν θα σ'αναγκάσω.

Μ' άσπρα φτερά και ράμφη κίτρινα
πουλιά μου, πάρτε μου
τις τόσες Ερινύες,
τις αμφιβολίες π' έχει η θλίψη.
Σε κορυφή ασυντρόφευτη θα βγω,
με πρόσκαιρης χαράς
αντίσταση αραγμένη,
π' επιπλέει ασάλευτη στη θλίψη.

Θέλω να ξαποστάσω,
σε λίγο θα σχολάσω.
Ναι, μηδέν.
Ναι, θα με κρεμάσω.

Αλεξάνδρα Θεοχάρη - " Πλασματική Φυγή "

Εκεί, στης αυγής την άκρη
με τις ωχρές πινελιές
γλίστρησα..

χάθηκα
στων ρολογιών τους δείχτες,
στων ανθρώπων τις πίκρες

Περπατώ και συλλέγω πνοές
κοντά σε βράχους
σε θαλασσινές στεριές

Στις βροχερές μέρες
του καλοκαιριού
τη σιωπή να φυλακίσω
οι λέξεις να μην ακουστούν

Κι όταν θ' αγριεύουν τα κύματα
με ορμή να χτυπούν
να εξαφανίσουν
τη θύμηση

Όλα να ξεχαστούν..

Γιώργος Πολυμενάκος - " Τα Χρυσά Μαλλιά της Βερενίκης "

Θαρθεί μια μαγική βραδιά
που ο κόσμος θα θυμίζει
τη Χώρα των Θαυμάτων
της Αλίκης

Θα γίνουν άστρα τα φιλιά
και θα μπλεχτούν εκεί ψηλά
με τα χρυσά μαλλιά
της Βερενίκης

Αυτά που βλέπω γύρω μου
με κάνουν κι αγριεύομαι...
Γι΄ αυτό κι εγώ με μάτια ανοιχτά
θα ονειρεύομαι...

Θαρθεί μια ξαφνική βραδιά
που οι δέκτες θα σιγήσουν
και οι οθόνες όλες
θα μπλοκάρουν

Κι όταν θα ανάψουνε ξανά,
το μήνυμα θα λέει απλά:
"Το όνειρό μας
δεν θα μας το πάρουν"...

Αυτά που βλέπω γύρω μου
με κάνουν κι αγριεύομαι...
Γι΄ αυτό κι εγώ με μάτια ανοιχτά
θα ονειρεύομαι...

Βασίλης Σπανογιάννης - " Καθεδρικό "

..δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ξεκλειδώνω τους κωδικούς του Βασίλη..
αλλά σίγουρα μπαίνω στην ατμόσφαιρα..
..................


Το φως ζεσταίνει κι ημερεύει
η νύχτα προστατεύει

Κόσμοι ολόκληροι υπάρχουν
σε μιας άκρης τη χλωμάδα

Ριγηλό κάτοπτρο ζήτησα να με βγάλει
από αυτή τη φαντασία

Στο κέντρο πήγα με τα έγγραφα και τις εφημερίδες
και τον έρωτα γύρω από τα φλυτζάνια

Χάος κίτρινο αν πρέπει να φορέσω
σιδερώνω το μωβ που αγαπούσε

Ylla

Πλάσματα θανάτου

Μας υποδέχτηκες μια νύχτα
γυαλί κεντρί κι όνειρα δίχτυα
σ' ενός τυφλού το πεπρωμένο
ξορκίζει ο θάνατος το ξένο.
 
Τα λάθη που έριξε η σκιά μου
δεν είναι μοναχά δικά μου
στο δείλι του Άρη π' άγρια πέφτει
στρέφεις την κάννη στον καθρέφτη.

Τη μάσκα την χρυσή κι αν πάρω
μη με θαρρήσεις για κουρσάρο
το βράδυ πίσω θα στη φέρω
τ’ Αχέροντα το δρόμο ξέρω.
 
Λιγνό στοιχειό γεμάτο γνώση
ήξερε ωστόσο να σκοτώσει
αυγή, του πίθηκου το χέρι
γυρνά μι' ανέμη σ' άλλο αστέρι.

Ζάχος Κανταδόρος

...3,2,1,ignition...
http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=105650

Η Ποίηση Των Δρόμων..

Από : http://www.streetpoems.gr/

..............................................................

Μπαμπά

Posted on 01/10/2012 by streetpoems

Μπαμπά έχεις για δίδακτρα ?

...................................................................

Ευτυχισμένο

Posted on 24/09/2012 by streetpoems

Ευτυχισμένο το 1967
..........................................................

Κι ανάμεσα

Posted on 29/08/2012 by streetpoems

Κι ανάμεσα μας πλανιέται η αποδοχή μιας απέραντα χαραμισμένης ζωής.
..................................................................

Δεν μπορούν

Posted on 22/04/2012 by streetpoems

Δεν μπορούν να ζήσουν δυο γενιές απο το ίδιο απόθεμα ψευδαισθήσεων.
................................................................................................................................................................

Να προσθέσω και τις δυο επόμενες τις οποίες απαθανάτισα το καλοκαίρι

Από το Forum 

http://alfavita.gr/ank_b/ank26_1_10_0628.php

Δείξε μου πόση ορθογραφία ξέρεις να σου πω ποιος είσαι!

Στο 10ο Λύκειο Ηρακλείου Κρήτης διοργανώνεται διαγωνισμός ορθογραφίας 

κάθε χρόνο μεταξύ μαθητών της Α’ Λυκείου. 

Βραβεύονται οι καλύτεροι ορθογράφοι μαθητές 

και το καλύτερο σε μέσο όρο τμήμα. 

Στους μαθητές δίνεται πιο πριν ένας σύντομος ορθογραφικός οδηγός 

(υπάρχει αναρτημένος με επιπλέον υλικό στo εκπαιδευτικό blog www.polioxni.wordpress.com ), 

αφιερώνονται κάποιες ώρες φιλολογικών μαθημάτων σε μαθήματα ορθογραφίας 

και γενικά γίνεται μια προσπάθεια για να δοθεί περισσότερη σημασία 

στο θέμα αυτό. 

Τα παιδιά (μην ξεχνάτε και τους πολλούς αλλοδαπούς μαθητές 

που υπάρχουν πλέον στα σχολεία μας και δυσκολεύονται με τη γλώσσα μας) 

ανταποκρίνονται θετικά αφού η γνώση συνδυάζεται με τη διασκέδαση. 

Σας επισυνάπτω το ρεπορτάζ μιας τοπικής εφημερίδας για το θέμα αυτό 

( http://www.patris.gr/articles/173199/109077 )

 

ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΟ - ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΤΕΣΤ

«Δείξε μου πόση ορθογραφία ξέρεις να σου πω ποιος είσαι!»

 
Σε ορισμένες από τις παρακάτω λέξεις υπάρχουν σκόπιμα ορθογραφικά λάθη ! 
Εντοπίστε τα λάθη, διορθώστε τα, δείτε τη βαθμολογία σας 
και θα ανακαλύψετε πολλά για το χαρακτήρα σας που πιθανόν αγνοείτε …

 

Διάλλειμα κυνηγός θυληκός κρυσφύγετο συνειδιτοπείηση ευτιχισμένος, έλλειψη υπόψιν τρελλός άσος τραίνο Μανώλης δολλάριο συνδιασμός δώθηκε

Μάϊος Εξίμιση ώρες Πολύ ζέστη Επιβαρημένος Υγειινός Κτήριο Βασίλισσα Δίλημμα Απαλάσσω Συνημένα Συγχισμένος Νιάζομαι Μυτιλήνη Ασυλλόγιστος παραληλλισμός

ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ :

διάλειμμα, κυνηγός, θηλυκός, κρησφύγετο, συνειδητοποίηση, ευτυχισμένος, έλλειψη, υπόψη, τρελός, άσος, τρένο, Μανόλης, δολάριο, συνδυασμός, δόθηκε, Μάιος, εξίμισι ώρες, πολλή ζέστη, επιβαρημένος, υγιεινός, κτίριο, βασίλισσα, δίλημμα, απαλλάσσω, συνημμένα, συγχυσμένος, νοιάζομαι, Μυτιλήνη, ασυλλόγιστος, παραλληλισμός 
 

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1.  (Κανένα λάθος!) : Τα ειλικρινή μας συγχαρητήρια. Είσαστε ένας σπουδαίος ορθογράφος. Η χαρά του φιλόλογου… Άλλωστε με τέτοιες γνώσεις ορθογραφίας θα μπορούσατε κάλλιστα να είσαστε και σεις ένας φιλόλογος. Η μνήμη σας και η παρατηρητικότητά σας είναι άριστες. Θα πάτε μπροστά όπου και να δουλέψετε. Και πάλι συγχαρητήρια ! 
   
   

2. (Έως 6 λάθη) : Αρκετά καλά έως πολύ καλά. Λίγα λάθη και, ας πούμε, φυσιολογικά» (άλλωστε αν όλοι γράφαμε σωστά λέξεις όπως η συνειδητοποίηση, σε τι θα χρησίμευαν οι φιλόλογοι ;). Μπορείτε λοιπόν να νιώθετε περήφανοι για την ορθογραφία σας, αλλά, όπως λέει και η παροιμία, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Γιατί λοιπόν να μη γίνετε ακόμα καλύτεροι ορθογράφοι ; Τα προσόντα άλλωστε τα έχετε…
   
   

3. (Έως 10 λάθη) : Η χρυσή μετριότης…Η ορθογραφία σας δεν είναι κακή, δεν θα ξετρελάνει όμως και τους φιλόλογους. Γράφετε τις πιο πολλές λέξεις ορθά, αλλά ουκ ολίγες φορές η μνήμη σας σας προδίδει με αποτέλεσμα να κάνετε κάποια λάθη που – πώς να το κάνουμε ; - «βγάζουν μάτι» και σας εκθέτουν. Ψυχραιμία! Η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Η παραπάνω προσπάθεια ποτέ δεν έβλαψε κανένα…..
   
   

4. (Έως 15 λάθη) : Επιεικώς απαράδεκτοι… Πάτο μπορεί να μην πιάνετε, αλλά είστε, δυστυχώς, κοντά. Γράφετε πολλές συλλαβές λέξεων ορθά, αλλά ολόκληρες σωστές λέξεις σας πέφτουν κομμάτι δύσκολο. Μη το βάζετε κάτω όμως. Έστω και οι λίγες αυτές ορθογραφημένες συλλαβές είναι μια αρχή (μικρή βέβαια…) και δείχνουν ότι διαθέτετε μνήμη και παρατηρητικότητα, που παραμένουν ωστόσο αναξιοποίητες. Η ορθογραφία είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να καλλιεργήσετε και τις δύο. Τι κάθεστε λοιπόν ;
   
   

5. (Έως 25 λάθη) : Οι καημένες οι λέξεις, πείτε μας στο Θεό σας, τι σας φταίνε να τις κακοποιείτε μ’ αυτόν τον τρόπο; Πού είναι η μνήμη σας, πού είναι η παρατηρητικότητά σας ; Πού το’ χετε το μυαλό σας τέλος πάντων ; Αγαπητοί μου, χρειάζεστε επειγόντως μαθήματα ορθογραφίας. Εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία που σας παρουσιάζεται και ανοίξτε κανένα βιβλίο. Για ανασκουμπωθείτε λίγο. Άντε μπράβο ! 
   
    

6. (Όλο λάθη …) : Αγαπητοί μου, θα σας το πούμε όσο πιο ευγενικά μπορούμε…Η περίπτωσή σας, αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει, είναι κλινική…Μπροστά σας η φιλολογική επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Είστε επικηρυγμένος από τη γλωσσική αστυνομία ως αδίστακτος σφαγέας λέξεων. Οι πιθανότητες να γράψετε ορθά έστω μια δισύλλαβη λέξη είναι λιγότερες από το να περάσει ο Ολυμπιακός στην επόμενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ… Μια φιλική συμβουλή : Αποφύγετε όσο μπορείτε το γραπτό λόγο. Πείτε προφορικά  αυτό που θέλετε να γράψετε, πείτε το με λουλούδια, πείτε το έστω και μ’ένα φιλί (που λέει και το τραγούδι), προς θεού όμως μη το γράψετε. Για δικό σας καλό…  
   
    

 

Μάνος Πάνου - " Ξ ε ν η τ ι ά "

 
    
Δεν είμαστε πια σε θέση

Να επιβάλουμε στ’  άστρα να ερμηνεύουν τη δικιά μας τροχιά


Θα φύγουμε, θα πάμε στα ξένα

θα ξεκινήσουμε μια καινούργια ζωή, σου υπόσχομαι


Αποσιωπώντας σου το γεγονός 

πως χρόνια τώρα είμαστε στην ξενητιά

ζητώντας απελπισμένα ασπίδες απ’  την πατρίδα..

Χριστίνα Γεραλή - " A θ υ μ ί α "

Ερημίτες τα χρόνια στου κόσμου τη θάλασσα

Οι φοβίες, οι θλίψεις σε θαλάμους σιωπής

Μονωμένα αδιέξοδα - το καθένα γυρεύει

την κλωστή που το σύμπαν ενώνει


Εξουσίες σκληρές φτύνουν ωχρό δηλητήριο

κι η δυσμένεια, σήψεις παραθέτει, ηχηρά

Επικύρωση τέλους - στις σκιές θα λουφάξουν

τα υπέρμαχα κάποτε θαυμαστά μας ινδάλματα


Υπερόπτες σε απέλπιδα, δυνάστρια καταδίωξη

Η ενόραση άχρηστη και τυφλή, σε ειρκτή

Παραβάτες του όνειρου, ιχνηλάτες του τίποτα

με όπιο λίγης δειλίας, θ'αμυνθούμε κι εχθρότητας...

Γιώργος Πολυμενάκος - " Έλεγαν όλοι μαζί ένα τραγούδι "

   
Δεν υπήρχαν τόποι συνάντησης.
Πολλές φορές
δεν γνωρίζονταν καν μεταξύ τους.

Οι περισσότεροι έμοιαζαν
- ήταν -
άνθρωποι συνηθισμένοι.

Οι πράξεις τους όμως
ήταν απρόβλεπτες
- άρα επικίνδυνες.

Το θέμα ήταν πολύ σοβαρό
για να αφεθεί στην τύχη του.

Απασχολούσε
τις διωκτικές αρχές
- όχι τις γνωστές -
εδώ και δεκαετίες.


Πώς όμως να συλλάβεις έναν τρομοκράτη
που δεν οπλοφορεί;

Μπορούσες βέβαια
να τον συλλάβεις για τις ιδέες του

- αλλά σε αυτή την περίπτωση
για ποιες ιδέες ακριβώς;

Διότι έλεγαν μεν
όλοι μαζί ένα τραγούδι

- αλλά

όποιο ήθελε ο καθένας.

Βασίλης Σπανογιάννης - " Π ε τ α λ ο ύ δ ε ς "

Σαν ηλιακό τάγμα περπατάν στη γη οι πεταλούδες

παντιέρες δίχως ράμματα πως είναι

όλοι κρυφά μας τις μισούν

κι αν τραγούδια τους ταιριάζουν

με κατάρες τέλος μοιάζουν

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Λαϊκή Ρήση ή Κρίση ή Ζήση ή Βρύση ή Λύση ή..."

 

χρόνια μου πήρε να εμπεδώσω

τι πάει να πει

"στους στραβούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος"


γιατί εκτός από στραβή

προέκυψα και βραδύνους


τώρα που το έμαθα, θ` αγοράσω

μπαστούνι και σκύλο..