Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

G R E E K L I S H -- B A B Y L O N











στίχοι - Γιώργος Πολυμενάκος
μουσική - Παύλος Συνοδινός

Αργά, πολύ αργά τη νύχτα,
οι δρόμοι επιτέλους αδειάζουν.
Απομένουν μονάχα 
οι μεθυσμένοι οδηγοί
και τα γνώριμα ερπετά,
κάτω από τα φεγγάρια
του δημοτικού φωτισμού..
τότε
διαλέγουμε 
την κατάλληλη στιγμή,
ανάμεσα στα περάσματα
των περιπόλων
και κάνουμε την εμφάνιση μας,
πάνοπλοι :
ανεμίζοντας
τα αυτόματα των κραυγών,
απασφαλίζοντας 
τα περίστροφα της γιορτής,
κραδαίνοντας
τα σπαθιά της αυπνίας.
Απολαμβάνοντας 
τη μικρή χαρά,
ότι, αν μη τι άλλο,
διαταράξαμε
την κοινή ησυχία...



***

στίχοι - μουσική - Παύλος Συνοδινός

Να φύγεις για αλλού, ποιός ξένος θα σε καλό δεχτεί 
Σε νέους τόπους η αρχή και οποία μοίρα θέλει ας σε βρει 
Μάνα δεν έκανες καλα να φοβηθείς να φεύγω με έμαθες μα εμεινες εσυ.... 

Και πλάθω όνειρα ξανά, τόσα χρόνια εδω σαν πουθενά 
Μα έμαθα ο Νίκος έφυγε και εκείνος, χωρίς να αφήσει ίχνος 
Και τον ζήλεψα για λίγο ολα ίδια μου τριγύρω... 

Και να ξανα οι ευχές, κάθε μέρα απ την αρχή 
Μες την ασπρόμαυρη ζωή βγαίνουν οι πιο κακοι εαυτοι 
Και στην απόφαση να μου χαρίσω αλλαγή δε σε σκέφτομαι ποτε να είσαι μαζί... 

Μα διέξοδο δε βρίσκω πουθενά, μου τελείωσαν τραγούδια και λεφτα 
Μα έμαθα ο Νίκος πως έφυγε και εκείνος χωρίς να αφήσει ίχνος 
Και πόσο ζήλεψα για λίγο, μα τι φαύλος κύκλος...

Και εσυ πατρίδα μου που μονο ξέρεις να ζητάς τα είπανε πριν απο μας 
πως μονο τους εχθρούς σου αγαπάς 
Στην απόφαση να μου χαρίσω αλλαγή δε σε σκέφτομαι ποτε να είσαι μαζί... 

Μα ο Νίκος γύρισε ξανα, αδύναμος και φώναζε μαμά 
Και εγω παρατηρούσα, μαζί του πια γελούσα 
Πόσο πολυ βολεύτηκα Και απ την τόλμη του έμαθα... 
Να κάθομαι στα αυγά να μένω εδω στο πουθενά
στα εύκολα στα βολικά...






Γιάννης Στεργιόπουλος ~ Αναχωρήσεις και Υπαναχωρήσεις

Ζωή Ρίζου ~ Πίνακες από το παλιό σπίτι

Χριστίνα Γεραλή ~ Διαστάσεις

Μαργαρίτα Βασιλάκου ~ Με Χρώμα

Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

Γιώργος Περαντάκος...




Στη μνήμη του Γιώργου  Περαντάκου





Της χαράς μαγαζί

Ένα από τα τρία τραγούδια που ερμηνεύει το Τρίφωνο,
Ερωφίλη, Γ. Περαντάκος, Δ. Υφαντής,
   σε μουσική Δ. Παπαβομβολάκη, ενορχήστρωση Α. Παπαβομβολάκη
και στίχο Θανάση Στουπή ή ivikos,
στο cd με τίτλο : Στη Μπόρα Και Στον Άνεμο





Την καρδιά μου θα κάνω χαλί
  να σβηστεί ο μεγάλος καημός σου
είσαι άχνα από ένα φιλί
είναι θρόϊσμα το σ’ αγαπώ σου
και τη νύχτα που καιν οι ματιές
κι η κρυφή πεθυμιά με κυκλώνει
στο κορμί σου ν’ ανάβω φωτιές
   μ’ ένα μου άγγιγμα που θα σε λιώνει

Τ’ ουρανού μου θα στείλω το φως
ν’ ανεβείς τη νυχτιά στο σκαλί μου
ήταν πόθος παλιός μου κρυφός
να σπαρτάραγες μ’ ένα φιλί μου.
 Μη μου πεις, είναι αργά δεν μπορείς
η καρδιά σου πως είναι στ’ αγιάζι
φεύγει ο χρόνος δεν είναι νωρίς
και του έρωτα τ’ όχι, κουράζει

Θα σου βρω της χαράς μαγαζί
να μου λες πόσα θέλεις χατίρια
θα τσουγκρίζουμε ώρες μαζί
της αγάπης γεμάτα ποτήρια,
κι όταν λες σ’ αγαπώ, με λυγμό
  της ζωής μας να φεύγει το γκρίζο
με τα χείλη, γλυκά στο λαιμό,
το παλιό μου σημάδι ν’ αγγίζω

Είναι αργά δεν είν’ οι ώρες πολλές
μα στην μπόρα μη στέκεις , και στάζεις,
αφού θέλει η καρδιά σου, μου λες, 
τι σε κάνει κι ακόμα διστάζεις.
Πες το Ναι..κι άσε εδώ το ακριβό
το βραχιόλι σου στο κομοδίνο,
των ματιών σου το μπλε να διαβώ
κι όσα όνειρα θες, να σου δίνω...








Καλό του ταξίδι..




Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013

Γιάννης Στεργιόπιουλος ~ Η Μύηση




Από την ποιητική συλλογή:  Τα απομεινάρια εκκολάπτονται αχνά
που φιλοξενείται στην ιστοσελίδα:  

***

Η μύηση


Θρόϊσμα νοτισμένο,
πικραμύγδαλου δροσιά,
άφθαρτα βλαστάρια
ευτυχίας μυστικά.

Στον πολύχρωμο τον σμάλτο
των πανσέδων, το κορμί σκορπά,
στον φλογόμορφο ρυθμό
απρόσμενης χαράς.

Αίσθηση πραγματικότητας 
που νιώθουν μόνο τα όνειρα,
σαν ο ξαφνιασμένος χτύπος
τρέμει, της καρδιάς.

Προαπόλαυση με εγγύηση
διαρκείας σπάνια.


Μούδιασμα φερμένο
απ' της νιότης τη μεριά,
λίγα απομεινάρια
εκκολάπτονται αχνά.

Απ' τα φύλλα της γλαδιόλας
τα σπαθάτα, το κορμί τρυπά
μια ρομφαία απελπισίας,
πύρινης φωτιάς.

Ένδειξη κανονικότητας,
πως ζουν ακόμα τα όνειρα,
μέσ' των λουλουδιών την άσπρη
σάρκα, δεν ξυπνάς.

Προϋπόθεση στη μύηση
να 'ναι όλα μυστικά..







Πέμπτη 11 Ιουλίου 2013

Ανδρέας Ζερμπίνος ~ Επανάσταση





Επανάσταση
 
Ποιος απ' όλους θα μιλήσει;
Μάλλον θ' ανοίξω τα χέρια,
τα παιδικά μου καλοκαίρια ήταν μικρά.
Τώρα, μόνο φαντάζομαι...
...μακριά μου ταξιδεύουν οι νύχτες.
Θα μιλήσω
όταν κλείσω την πόρτα.
Βέβαια, δε θα μου συγχωρήσετε
ότι δεν περίμενα
έναν επίδοξο επίλογό σας.

20 / 5 / 13


Χρόνια Πολλά και δημιουργικά, Ανδρέα!










Κυριακή 16 Ιουνίου 2013

Ο Γιώργος Πολυμενάκος παρουσιάζει τον Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ



Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ
Το κατά Πιλάτον Ευαγγέλιον

Οι παρεξηγήσεις διαδέχονταν η μια την άλλη. 
Δεν είχα πια κανέναν έλεγχο της κατάστασης. 
Μου απέδιδαν θαύματα που δεν είχαν την παραμικρή σχέση 
με τις θεραπευτικές μου ικανότητες. 
Με είδαν να γεμίζω αδειανά πανέρια με ψωμιά, 
αδειανά κανάτια με κρασί, αδειανά δίχτυα με ψάρια, 
κι ενώ όλ’ αυτά πράγματι συνέβησαν και τα είδα 
κι εγώ ο ίδιος με τα μάτια μου, 
ήμουν σίγουρος πως πρέπει να είχαν κάποια λογική εξήγηση. 
Δεν ήταν μάλιστα λίγες οι φορές που υποψιάστηκα τους μαθητές μου... 
Παρασυρμένοι από το ζήλο τους, είναι ικανοί, όπως κάθε Εβραίος 
που σέβεται τον εαυτό του, να υπερβάλλουν τρομακτικά στα λόγια τους, 
οπότε δεν είναι καθόλου απίθανο να υπερβάλλουν και στις πράξεις τους. 
Μήπως ήταν αυτοί που σκηνοθέτησαν τα υποτιθέμενα αυτά θαύματα; 
Μήπως αυτοί γέμισαν τα κανάτια με κρασί; 
Εδώ μου απέδωσαν ώς και το εξής εξωφρενικό: 
την ευοίωνη άφιξη ενός κοπαδιού ψαριών στη λίμνη της Τιβεριάδας! 

Δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά το υποθέτω. 
Και πώς να τους μαλώσω; Δεν είναι παρά άνθρωποι απλοί, 
άνθρωποι απ’ αυτόν εδώ τον τόπο, φωτισμένοι, που με λατρεύουν 
και πρέπει ν ’ αμυνθούν απέναντι στους αντιπάλους μας, 
να δικαιολογηθούν στις οικογένειές τους. 
Θέλουν να πείσουν, κι όταν κανείς θέλει να πείσει, 
η καλή πίστη κι η υποκρισία καμιά φορά πηγαίνουν χέρι χέρι. 
Βέβαιοι για την αλήθεια των λόγων μου, ριψοκινδυνεύουν 
να πουν μερικά ψεματάκια: γιατί να μην καταφύγουν 
στις πλαστές αποδείξεις όταν τα γνήσια επιχειρήματα 
δε φέρνουν αποτέλεσμα; 
Τι σημασία έχει αν το ένα θαύμα είναι αυθεντικό και το άλλο όχι; 
Φταίνε οι εύπιστοι, εκείνοι που πάνε γυρεύοντας 
για να τους κοροϊδέψεις.

Ερίκ Σμιτ, Το κατά Πιλάτον Ευαγγέλιον
(Πρόλογος του θανατοποινίτη Ιησού το βράδυ της σύλληψής του)


***

«Το κατά Πιλάτον ευαγγέλιον», Το μυθιστόρημα του Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ

Δημοσιεύθηκε στις 16/04/2009
Συντάκτης: 
Θεματική κατηγορία: Βιβλίο 
voorpilatusΤι έγινε το σώμα του Ιησού;
Το μυστήριο της Ανάστασης και η εξαφάνιση του σώματος του Ιησού Χριστού με τη μορφή μυθιστορήματος;
Με… αστυνομικό επιθεωρητή εποχής τον Πόντιο Πιλάτο; Με σεβασμό αλλά και σασπένς, με συνδυασμό Ιστορίας και φαντασίας, φιλοσοφικού στοχασμού και θρησκευτικής διερεύνησης, λεπταίσθητης ευαισθησίας και ενίοτε απρόσμενου χιούμορ;
Κι όμως το έχει τολμήσει με συναρπαστικό τρόπο ο Γάλλος Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ στο βιβλίο του «Το κατά Πιλάτον ευαγγέλιον» (μετάφραση Μαρίας Χωρεάνθη, εκδόσεις «Περίπλους»).
Ο 49χρονος Σμιτ είναι ήδη γνωστός στην Ελλάδα από θεατρικά του έργα («Ξενοδοχείο των δύο κόσμων», «Η ζωή μου με τον Μότσαρτ», «Μικρά συζυγικά εγκλήματα») και λογοτεχνικά («Το ωραιότερο βιβλίο του κόσμου», «Ο κύριος Ιμπραήμ και τα άνθη του Κορανίου», «Η άλλη εκδοχή») που διακρίνονται πάντα από μια ανθρωπιστική και φιλοσοφική ματιά.
Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα θίγει θέματα διαχρονικά όπως η λογική, η πίστη, η αμφιβολία, η εξουσία, ο πόνος, η υπομονή, η αλήθεια, η αγάπη (διακριτικά έκδηλη η «σκιά» του πράου Ιησού). Βασικός του ήρωας ο Ρωμαίος έπαρχος της Ιουδαίας Πόντιος Πιλάτος, που ως γνωστόν «νίπτοντας τας χείρας του» έπαιξε μικρό αλλά καθοριστικό ρόλο στη μαρτυρική πορεία του Ιησού Χριστού προς τον Γολγοθά και τη Σταύρωσή του.
Ευφυής και στιβαρός, προσηνής και ρεαλιστής, ο Πιλάτος προσπαθεί να εξιχνιάσει με άτεγκτη λογική την εξαφάνιση του σώματος του Χριστού από τον τάφο κινούμενος στο πολύχρωμο μωσαϊκό της Ιερουσαλήμ (τα τεκταινόμενα τα μαθαίνουμε από γράμματα που στέλνει στον αδελφό του Τίτο, στη Ρώμη). Ενώ ανακρίνει τους φρουρούς που φύλαγαν τον τάφο και τους μαθητές του Ναζωραίου, αρχίζουν κι εμφανίζονται μάρτυρες που τον είδαν ζωντανό σε διάφορα σημεία (Σαλώμη, Μαρία Μαγδαληνή, προσκυνητές στην Εμμαούς).
Προσπαθεί πυρετωδώς να βρει μια άκρη του νήματος, διενεργεί συλλήψεις, ανακρίσεις, κάνει επαφές με Εβραίους ηγέτες, θρησκευτικούς και πολιτικούς (Καϊάφας, Ηρώδης), αναζητεί εύπορους, φιλικά διακείμενους προς τον Ιησού Εβραίους (Ιωσήφ Αριμαθαίας), ακόμη και… σωσίες του. Ενδόμυχα θαυμάζει αυτό τον άκακο «μάγο» με την περίεργη διδασκαλία, επηρεάζοντας ακόμη και τη γυναίκα του Κλαυδία, που τη βοήθησε σε αρρώστιά της κάποια στιγμή («Εκείνος μας αφήνει ν’ αποφασίσουμε μόνοι μας αν θα πιστέψουμε ή όχι… Σε κάθε περίσταση, ακόμα κι αν στο τέλος απογοητευτούμε, πρέπει να ‘χουμε την τόλμη ν’ αγαπήσουμε», λέει κάποια στιγμή η Κλαυδία στον Πιλάτο).
Στο «Κατά Πιλάτον ευαγγέλιον» υπάρχει κι ένας εκτενής πρόλογος εκατό σελίδων με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Ιησού Χριστό να μιλάει εξομολογητικά για τις αγωνίες του και τους λογισμούς του, για τη διαδρομή της ζωής του λίγο πριν από το βράδυ της σύλληψής του.
Ισως δυσκολευτείτε να το βρείτε γιατί δεν κυκλοφορεί στα κεντρικά βιβλιοπωλεία (θεωρείται εξαντλημένο), αλλά αξίζει να το ανακαλύψετε (απ’ ό,τι μαθαίνουμε θα βγει κάποια στιγμή σε νέα έκδοση).
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ (Φωτογραφία: Ο Ιησούς ενώπιον του Πιλάτου, του Τιντορέττο)
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τρίτη 28 Μαΐου 2013

Γιώργος Πολυμενάκος ~ Ποιήματα Εικονογραφημένα










Την εποχή που ήμουν μικρός, 
ο μόνος τρόπος να έλθουν σε επαφή τα παιδιά της λαϊκής τάξης με τη "σοβαρή" λογοτεχνία, 
ήταν η περιοδική έκδοση "Κλασσικά Εικονογραφημένα".

Ως φόρο τιμής, λοιπόν, σε αυτό το περιοδικό 
αλλά και σε άλλα παρόμοια έντυπα που με μύησαν στον μαγικό κόσμο του βιβλίου, 
αποφάσισα να παρουσιάσω σε αυτή τη μορφή μερικά γραπτά μου 
που για πρακτικούς και μόνο λόγους τα ονομάζω "Ποιήματα".

Τα γραπτά αυτά δεν έχουν copyright 
(πως θα μπορούσα άλλωστε να απαιτήσω κάτι τέτοιο, 
τη στιγμή που όλες αυτές τις εικόνες τις "δανείστηκα" από διάφορους δημιουργούς, 
επώνυμους και ανώνυμους, που τα έργα τους κοσμούν το διαδίκτυο).

Μπορείτε λοιπόν να τα διανείμετε ελεύθερα. 
Αν παραλείψετε να αναφέρετε ότι είναι δικά μου δεν θα ενοχληθώ ιδιαίτερα. 
Αν πάλι θελήσετε να ισχυριστείτε ότι είναι δικά σας, 
κάντε το, 
αν αυτό σας χρησιμεύει σε κάτι.

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις 
το πραγματικά ζητούμενο θα έχει επιτευχθεί: 
 
Οι λέξεις αυτές θα διασχίζουν περήφανα τις Θάλασσες του Χρόνου...

Γιώργος Πολυμενάκος


 
 
 
 











Γιάννης Στεργιόπουλος ~ Προδοσία

        


  Χτυπά στο στήθος μου η καρδιά τ' Ιούδα,
στα γόνατα κεφάλι ακουμπισμένο,
τα δάκρυα στέγνωσε η άσπρη πούδρα,
λάσπη στο πρόσωπό μου το βαμμένο.
Τα πιόνια όλα παρατεταγμένα,
τα άσπρα τα τετράγωνα κενά
και μέσ' τα χέρια μου τα ματωμένα
τρέμει η ξεριζωμένη μου καρδιά.
Τίναξα από τα πόδια μου τη σκόνη,
με το ραβδί το κύμα χτύπησα,
στο παραπέντε στρίβω το τιμόνι,
την κόλαση περνάω σύρριζα.
Οι Ιούδες πάντα κουβαλάνε θλίψη,
στο δρόμο φορτωμένοι με σκοτάδι,
σ' αθέατα σημεία κάθε βράδυ
σκορπούν της προδοσίας τα φιλιά
κι ύστερα από λίγο βγάζουν φτερά,
   στην αγκαλιά τους μέσα με παίρνουν στοργικά.

Ξεστρατισμένες ώρες, μέρες τρέχουν,
αφίξεις καθυστερημένες βρέχουν,
την έκσταση και καταδίκη αντέχουν
σ' αυτοσυγκέντρωσης απόγευμα.
Απόκομμα πικρών, παλιών εικόνων,
οδυνηρό ζωής ξεφύλλισμα,
στην τάξη των αμνών και δολοφόνων,
στην πρώτη τη γραμμή εγώ μπροστά.
Κι αυτή η παράσταση έφθασε στο τέλος,
σβηστά τα φώτα, άδεια η σκηνή,
το τελευταίο αυτόγραφο με βέλος
το κάρφωσα στην άλλη μου ζωή.
Κοιτάζω απ' το παράθυρο το χιόνι
να πέφτει μέσ' τις άγρυπνες τις νύχτες,
σταμάτησα του ρολογιού τους δείχτες
μέσα στης προδοσίας τα φιλιά.

Τα πιόνια όλα παρατεταγμένα
τα άσπρα τα τετράγωνα κενά
και μέσ' τα χέρια μου τα ματωμένα
σπάω την προδομένη μου καρδιά.
Οι Ιούδες πάντα κουβαλάνε θλίψη
στο δρόμο φορτωμένοι με σκοτάδι,
σ' αθέατα σημεία κάθε βράδυ
σκορπούν της προδοσίας τα φιλιά
κι ύστερα από λίγο με λόγια γλυκά,
   στην αγκαλιά τους μέσα με κλείνουν παντοτινά.


 
Συλλογή * Ρούχα επίσημα φορώ, αγαπημένες νότες το υλικό *
Γιάννης Στεργιόπουλος
Κατερίνη 26-5-2013







Οι τόμοι 11 ελληνικών μουσείων σε ηλεκτρονική μορφή..




Το Μουσείο Ακροπόλεως

E-Book GR



Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας

E-Book GR



Ο Μαραθών και το Αρχαιολογικό Μουσείο

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

E-Book GR



Δήλος

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

E-Book GR



Ελευσίνα: Ο Αρχαιολογικός Χώρος και το Μουσείο

Τετάρτη 1 Μαΐου 2013

Νίκος Γκάτσος ~ " Μεγάλη Τετάρτη "



 
Εκ των σπηλαίων του όρους εξήλθον οι δαίμονες.
Τετάρτη των τεφρών και των παθών
ο θάνατος δεν έχει παρελθόν
Τετάρτη των ψυχών και των αγγέλων
ο θάνατος δεν έχει ούτε μέλλον

Ως θάλασσα υαλίνη ομοία κρυστάλλω.

Του σύμπαντος ηχεί το εκκρεμές
ξυπνήστε να αποδώσουμε τιμές.
Φανήκαν οι ουράνοι στρατηλάτες
σα σκοτεινού Ρουβίκωνα Γαλάτες.

Πίστις, ελπίς, αγάπη. Τα τρία ταύτα.
Μείζων δε τούτων η αγάπη.

Της γης αναθαρρήσαν οι πληγές.
Πότε θ’ ανάψει ο ήλιος πυρκαγιές
να κάψουν το παλάτι του Ηρώδη
και τ’ άνθος του κακού να γίνει ρόδι;

Πάντα ποιείτε ίνα γένησθε άμεμπτοι και ακέραιοι
μέσον γενεάς σκολιάς και διεστραμμένης.











Καλή Πρωτομαγιά
και 
Καλή Ανάσταση




 Artist: John William Godward ~ Summer Flowers

Completion Date: 1903  -  Style: Neoclassicism

Genre: genre painting - Technique: oil

Material: canvas - Dimensions: 45.1 x 41 cm


Gallery: Private Collection