Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Νίκος Χειλαδάκης - " Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας "



..από τον Γιώργο Πολυμενάκο..τον ευχαριστούμε..

 *******

Νίκος Χειλαδάκης  
1952 - 2012

"Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας"


 - Αποσκότησόν μου. (~ Μη μου κρύβεις τον ήλιο)
Διογένης προς Αλέξανδρον
...
«Μη με σκοτίζεις, ρε μαλάκα.»

Βέβαια
Κάπως πιο κομψά
Μας διασώζει ο Λαέρτιος
Τη στιχομυθία
Κι έμεινε πια
Στα εγχειρίδια ιστορίας.
Μα εγώ
Που είμαι «μανούλα» στα τερτίπια της φιλολογίας
Το γράφω ακριβώς όπως ειπώθηκε.
[ Άλλωστε
Τι σόι κυνικός αλήθεια θα 'τανε
Αν διάλεγε άλλο τρόπο
Αν άλλες λέξεις χρησιμοποιούσε
Για να σοκάρει τους μελλούμενους;]

«Μη με σκοτίζεις, ρε μαλάκα.»

Χρυσοντυμένος στο φαρί* του ο βασιλιάς
- Τι στήσιμο, τι άρτιο σκηνικό, τι πόζα! -
Δεκαοχτώ χρονώ το κωλοπαίδι
Κι αυτός σκατόγερος
Αλλά με φήμη σεβαστή στο πανελλήνιο
Την επερίμενε

Την επερίμενε σας λέω
Την έλευση του βασιλέα…

Νίκος Χειλαδάκης
από τη συλλογή ΥΚΣΩΣ ή ΙΞΩΣ, 1993

***

*φαρί=άτι, πολεμικό άλογο




***
Νίκος Χειλαδάκης : 1952 - 2012

Υπήρξε εκδότης τοπικής εφημερίδας 
και δημοσιογράφος, ιδιοκτήτης και διευθυντής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών.

Έχει εκδώσει 3 Ποιητικές συλλογές:

1.1 «Ποιήματα», Εκδόσεις Θεωρία, Αθήνα 1986

1.2 «ΙΚΣΩΣ ή ΙΞΩΣ», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1996

1.3 «Αιρετικά και Ερωτικά», Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 2006.

Έχει μεταφράσει το ποίημα του Oscar Wilde 
“ Η μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» , Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1999.

Έχει αποδώσει στα Ελληνικά μέρος του οδοιπορικού 
του διάσημου Τούρκου περιηγητή του 15ου Αιώνα Εβλιά Τσελεπή 
με τίτλο «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1992.

Έχει αποδώσει στα Ελληνικά από τον ίδιο Τούρκο περιηγητή
και έχει μεταφράσει από το Βρετανό αβά Covel κομμάτια των οδοιπορικών τους 
σε ένα βιβλίο με τίτλο «Από Κωνσταντινουπόλεως εις Αδριανούπολη» 
Εκδόσεις Εκάτη, Αθήνα 1994. 

Έχει οργανώσει και παρουσιάσει εκατοντάδες ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές 
και υπάρχουν κριτικά κλπ κείμενα του σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες. 

Ποιήματα του έχει μελοποιήσει ο Μιχάλης Κουμπιός και άλλοι συνθέτες. 

***

Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, το τελευταίο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, 
γράφτηκε μετά την έξοδό του από την φυλακή 
όπου παρέμεινε έγκλειστος από το Νοέμβριο του 1895 μέχρι τον Μάϊο του 1897 
(για το “έγκλημα” του ότι ήταν ομοφυλόφιλος). 
Είναι εμπνευσμένο από την εμπειρία του συγγραφέα 
και αφιερωμένο στη μνήμη του κατάδικου C.T.W. 
που απαγχονίστηκε τον Ιούλιο του 1896 μέσα στη φυλακή.
Βγαίνοντας από τη φυλακή ο Όσκαρ Ουάιλντ 
εξουθενωμένος δεν βρήκε άλλη δύναμη
παρά μόνο για να γράψει την «Μπαλάντα της φυλακής», 
κάνοντας έτσι ν’ αντηχήσουν για μια ακόμη φορά οι κραυγές απόγνωσης 
που βγαίνουν κάθε πρωί απ’ όλα τα κελιά. 
Το μόνο πράγμα που θα μπορούσε ακόμα να τον ενδιέφερε 
είναι οι κατάδικοι με τους οποίους μοιραζόνταν τον πόνο του.
Στις τελευταίες φράσεις του «De Profundis» 
ο Όσκαρ Ουάιλντ υπόσχεται ότι «η τέχνη μου θα ταυτίζεται απο δω και πέρα με τον πόνο». 
Η «Μπαλλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» αποτελεί την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης.


Ποτέ δεν είδα άνθρωπο 
να κοιτάζει με τέτοιο πόθο τη μικρή γωνιά του γαλάζιου, 
που οι κατάδικοι ονομάζουν ουρανό...

Κι όμως. 
Κάθε άνθρωπος σκοτώνει ό,τι αγαπά 
κι ας τοξέρει ο καθείς: 
άλλος μ' ερωτικά γλυκόλογα, ο δειλός με φιλί 
κιο αντρείος με σπαθί.



εδώ, σε μετάφραση της Κατερίνας Παπά




από τη δισκογραφία του



Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Θωμάς Ιωάννου - " Δελτίο θυέλλης "



Πόσο θ' αντέξεις ακόμα
Σ' αυτή τη χιονισμένη πλαγιά
Όπου κάνουν σλάλομ
Και ελεύθερη κατάβαση
Επιδέξιοι σκιέρ
Τεχνίτες του στίχου
Που αποφεύγουν έγκαιρα
Κάθε λογής λόγου εμπόδιο

Αργά ή γρήγορα

Θα βρεθείς σε κάποιο γκρεμό
Ξεχνώντας να βάλεις τελεία
Ή ακόμα χειρότερα
Θα σου συμβεί μια αστεία πτώση
Παραλείποντας καίρια ερωτηματικά
Θα γίνεις θέαμα στα μάτια
Ενός κοινού απαιτητικού
Διψασμένου για κάθε είδους
Θαυμαστικό εξευτελισμό

Παράτα τα όσο είναι καιρός

Έρχεται χιονοθύελλα
Κι είμαστε πια οριστικά αγνοούμενοι
Ανάμεσα σε τόσα αποσιωπητικά



 

Θωμάς Ιωάννου
από τη συλλογή Ιπποκράτους 15, 2011

εκδόσεις Σαιξπηρικόν 

***
Ο Θωμάς Ιωάννου γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1979 στην Άρτα. Μεγάλωσε στην Πρέβεζα.
Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα. Ειδικεύεται στη Νευρολογία.

Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (Σημειώσεις, Οδός Πανός,Μανδραγόρας, Ένεκεν).

Η συλλογή ‘’ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 15’’ , εκδόσεις Σαιξπηρικόν, είναι το πρώτο του βιβλίο.

Ζει και εργάζεται στα Ιωάννινα.


***

http://www.poiein.gr/archives/16770/index.html

http://www.poema.gr/afieromatext.php?id=136&pid=


***

..ευχαριστώ θερμά τον Γιώργο Πολυμενάκο που μου το έστειλε..

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - 29 Οκτωβρίου 2012




Οι ελληνικές αρχές πρέπει να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα 
ενάντια στις περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

29 Οκτωβρίου 2012

Το πλήρες κείμενο εδώ :

***
..ευχαριστώ θερμά τον γιώργο γενικό που μου το έστειλε..


Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Πανσέληνος 29/10/2012







..οι (ολίγον θαμπές) φωτό, από το μπαλκόνι μου..



Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Στη Γιαννιτσών "



ώρα "καλή" στη Γιαννιτσών
σαν πέφτει η πάχνη πρηνηδόν
είναι η τρίτη πρωινή ανυπερθέτως

τότε που ανοίγει η πληγή
και το κορμί υποταγή
γιατί καλύτερος καφές είναι ο σκέτος


κεπέγκια κι άχρηστα ρολά
πάμε μωρό μου σινεμά
έτσι, να δούμε το εργάκι απ`το τέλος

κάνει εδώ μια παγωνιά
και η καρδιά μου με πονά
  βλέπω μπροστά μου τη ζωή σαν ένα έλος


ώρα πικρή στη Γιαννιτσών
και τα κορμιά λαβέ μολών
θολά να βλέπουν τον πελάτη απ`το τζάμι

έχεις φωτιά ; έχω κραγιόν
και ξεφτισμένο ένα καλσόν
να κρεμαστώ απ`το δεντρί θα πάει χαράμι


ώρα σκληρή στη Γιαννιτσών
και δι' ευχών και δι' ευχών
      όλα τα χρώματα του κόσμου οι ανθρώποι

μέσα στο τμήμα των Ηθών
το καθαρτήριο των ψυχών
που δεν τους χάρισε κανείς ούτ`ένα τόπι..

***
κεπέγκια = http://www.slang.gr/lemma/show/kepegki_16620








Βασίλης Σπανογιάννης - " Η αθλήτρια "




Κρύο έπιασε στη σάλα
'δω δεν είναι η Βαλχάλα;
- Είσθε σίγουρη;
Βλέπω ακριβά φοράτε
πρέπει σ' όποιον αγαπάτε
να' σθε ασύμφορη

Τ' όνομα σας είναι Λάκι;
Έτσι γράφει το τσαντάκι
- περιέργεια....
Ξέρω, αυτή θα με σκοτώσει
μην κλωτσάτε, έχετε τόση
- τόση ενέργεια

Είσθε γάλα ζαχαρούχο
το ίδιο, κάτω από το ρούχο;
- επιτρέπεται;
Μην με σπρώχνετε και πάλι
άστε κάτω το μπουκάλι
- παρεκτρέπεται

Λέω λίγο να ησυχάσω
ωχ, σας έπεσε το πάσο
- φοιτήτρια; φοιτήτρια;
Θα μου σπάσετε το χέρι
μα εσείς είσθε αστέρι
- τελικά είσθε αθλήτρια!




Αλεξάνδρα Θεοχάρη - Εσύ



Κούρσα θανάτου
η όλη διαδρομή

Κλειστά τα μάτια
- νομίζεις διαφυγή

Κύκλος ζωής
χωρίς αρχή

Ψέμα στο ψέμα
 Χωρίς επιστροφή

Σκοτάδι η μέρα
αιώνια σκοτεινή

   Στους δρόμους η λύπη -
μην ψάχνεις γιατί..




Γιάννης Στεργιόπουλος - " Η παραγραφή "



Με μουσική υπόκρουση
κι ο μονομάχος σε παράκρουση,
σόλο μάλλον βουβό, χαμόγελο με χαλινάρι,
στεγνωμένο μου καμάρι
λάμπει κάτω απ' το φεγγάρι.
Ακινησία παρατεταμένη, μεταλλική,
μ' ανήμπορη οργή.
Στόχος, αόρατος ο στόχος,
υπόκωφος ο ρόγχος
με φανερό κεντρί.
Εστία αναζωπυρωμένη
και χρωματισμένη
με εύπιστη νιότη διακριτική.

Η ώρα η λυτρωτική,
ομόκεντροι κυματισμοί,
μια θεά ρομφαία στο χρυσό ουράνιο άρμα,
διπλωμένα χέρια χάλασαν το θαύμα,
σ' άλλου κόσμου απλησίαστου, αγία φάρμα,
η παραγραφή.
Νόμος απ' τους θεούς, ο νόμος,
συγχώρεση και λαιμητόμος,
στη φτερωτή ορμή.
Ο θαλασσοπόρος
και βλάσφημος και πρωτοπόρος,
της πικρής ζωής είναι ο σπόρος,
πορεία μου ατέρμονη.




Πελαγία Σ. Κουκίδου - " Β ή μ α τ α "



εγκλωβίστηκε μέσα σ`ένα ψευδώνυμο

το έφερνε, το πήγαινε

καριέρα μπας και κάνει

ανώνυμος μέσ' στους πολλούς

ξέχασε μέχρι και την υπογραφή του


 

κι όμως,

πάντα όταν τον συναντούσα

-κρυφά να μη με δει-

ψέλλιζα τ' όνομά του

έτσι, για το καλό

για να' χει ευλογημένα βήματα..







Βασίλης Σπανογιάννης - " Τέταρτη ώρα "



 
Περνούσα μία λαική

 την ώρα που τη στήναν

τέταρτη ώρα το πρωί

ενώ άλλοι τα πίναν

 
Εγώ δεν είμαι εργατιά

και λίγος είμαι πότης

 γυρνώ μαζί με τα γατιά

 στον σκουπιδότοπό της





Γιάννης Στεργιόπουλος - " Μαριονέτα "



Με ιερές συγκρούσεις,
σκληρές συμφιλιώσεις,
πρόωρες εκσπερματώσεις
εικόνων που έχουν χαραχθεί,
καλά κρυμμένες στην ψυχή. 

Μαλακή σαν πλαστελίνη η επιλεγμένη μνήμη ξυπνά,
σαν χαρτί ταπετσαρίας η τυλιγμένη ευτυχία ξεκολλά.
Καρφωμένα μάτια 
πάνω στη λεπτή τη χάλκινη, τη βέργα της κουρτίνας
και στον τοίχο κρεμασμένα 
τ' άλογα με τα κεφάλια τους ζερβά στραμμένα,
την ηχώ του έξω κόσμου 
την κρατώ καλά κλεισμένη σε κιβώτια σκονισμένα. 

Κρεβάτι εκστρατείας
με αίσθημα αταξίας,
ενοχής και αλητείας
στο τραβηγμένο πρόσωπο,
μπαίνω στο κουκλοθέατρο.
Γερμένη μαριονέτα,
σπασμένο το σκοινί,
θλιμμένη μαριονέτα.

Φυτό αναρριχητικό
με διάφανη και εύθραυστη δροσιά,
στα πόδια μου απλωμένα
τα κόκκινα με αίματα χαλιά.
Εντύπωση ανθρώπου θαρρείς τσαλακωμένου
απ' τις ριπές του σίδερου του πυρωμένου,
εφήμερο το σύνολο,
κινούμενο μπαλόνι φουσκωμένο. 

Κρεβάτι ηρεμίας
με αίσθηση ακαμψίας,
αρετής μα και κακίας
στο ξαναμμένο πρόσωπο
και αλυχτώ σαν άγριο θεριό.
Πεσμένη μαριονέτα,
κρέμεται το σκοινί,
θλιμμένη μαριονέτα.


Κατερίνη 26-10-2012  

 ........




Αλεξάνδρα Θεοχάρη - " Αόρατα Όνειρα "


  
Δεν με κινούν πια, μαριονέτα του θεάτρου..
ο άνεμος μ' αγκάλιασε με ορμή..
με λούζει η αγνή  βροχή σαν οπαδός μου,
σα θιασώτης λες κι άσπονδος αδερφός μου..

Στη δύση τώρα πια της ύπαρξής μου,
σα βασιλιάς που εκθρονίστηκε νωρίς,
οι μνήμες σαν ιερά εξέταση γυρίζουν
κι αόρατων ονείρων κομποσκοίνι είναι θαρρείς..

Τη θάλασσά μου αρμύρισε  η αυγή
- ιχνογραφία από πρόσωπα θολά..

 Μεγαθυμία τους συγχωρεί
κι ας μην έμαθαν ποτέ
να κοιτούν εμένα και εαυτούς, με καθαρή ματιά..




Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Μάνος Χατζιδάκις - " Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι "


..αποσπάσματα από το κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι: “Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι”..

Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας 
 που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτον. 
             Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.


 Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός 
και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς 
δεν προέρχεται από ιδεολογία, 
δεν περιέχει ιδεολογία, 
δεν συνθέτει ιδεολογία. 
Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας 
χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, 
όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες 
συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν 
τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.
Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. 
Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση 
και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία.

[...]..Ενώ τα πουλιά… 
Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, 
με τις "ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις". 
Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες 
και με τη μορφή "λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων"
σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες 
και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. 
Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, 
μιαν ψευδαίσθηση. 
Πιστέψαμε όλοι μας πως 
σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. 
Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, 
πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. 
Και τον… νικήσαμε. 
Τι ουτοπία και τι θράσος. 
Αγνοώντας πως 
απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας 
και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα 
υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, 
δεν νικούσαμε κανένα φασισμό 
αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη 
που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους 
από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. 
Και φυσικά όλα τα περί "Ελευθερίας", "Δημοκρατίας", και "λίκνων πνευματικών και μη", 
για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. 
Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, 
αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, 
που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.[....]

Μάνος Χατζιδάκις
(Φεβρουάριος 1993 - λίγους μήνες πριν τον θάνατό του)


το πλήρες κείμενο, εδώ :




Χάγκεν Φλάϊσερ - Ο Αυστριακός Έλληνας


Χάγκεν Φλάϊσερ
Αυστριακός ιστορικός και καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών
και από το 1985 και Έλληνας πολίτης..

 ..απόσπασμα από συνέντευξή του στην  Πόλυ Κρημνιώτη
Π.Κ. / Κινδυνεύει σήμερα ο ευρωπαϊκός ουμανισμός από τα νεοναζιστικά φαινόμενα 
σε συνδυασμό με την κυριαρχία νεοφιλελεύθερων πολιτικών αντιλήψεων;

Χ.Φ. / Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ακόμα και δοκιμασμένες δημοκρατίες, 
όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Φινλανδία, 
εμφανίστηκε απειλητικά το συγκεκριμένο φαινόμενο. 
Εν τούτοις θα ήθελα να είμαι αισιόδοξος βασιζόμενος στον κοινό νου των Ευρωπαίων πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων. 
Ισχύει όμως το ρητό του Οβίδιου "principiis obsta", 
το οποίο μας παρακινεί να αντιστεκόμαστε εν τη γενέσει των φαινομένων.
Έφτασε τώρα η ώρα της πνευματικής αντεπίθεσης
  




Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Μάνος Χατζηδάκις - Νίκος Γκάτσος -- " Τα Παράλογα "

...μυσταγωγία και προσευχή...


Τα πρώτα 1.000 αντίτυπα του δίσκου "Τα Παράλογα" του Μάνου Χατζιδάκι 
(τα οποία ήταν αριθμημένα) 
θεωρούνται από τους πλέον δυσεύρετους δίσκους βινυλίου 
και η τιμή τους για αγορά από δεύτερο χέρι 
ξεπερνά τα 500 ευρώ..!

..μουσική και τραγούδια της φθοράς και του ονείρου..


"Τα ΠΑΡΑΛΟΓΑ είναι ένας κύκλος λαϊκών τραγουδιών
για σιωπηλή και κατ' ιδίαν ακρόαση.
Το θέμα των τραγουδιών είναι η αθάνατη Ελλάδα
σ' όλη την ένδοξη διαδρομή της
και γι' αυτό απαιτείται απ' τους ακροατές 
προσήλωση, θρησκευτικότης και ει δυνατόν νηστεία -
χωρίς να σημαίνει αυτό ότι
τα ΠΑΡΑΛΟΓΑ πρέπει να ακούγονται μόνο τη Μεγάλη Σαρακοστή.

Τα ΠΑΡΑΛΟΓΑ αποτείνονται σε μια σιωπηλή κατηγορία ανθρώπων
 που δύσκολα συναντά κανείς στην ελλαδικό χώρο.
Κι εδώ είναι η τόλμη αυτής της εργασίας.
Περιττό να προσθέσω ότι
η συμμετοχή τόσων εθνικών κεφαλαίων στην ερμηνεία του έργου
καθιστά το δίσκο γνήσια εθνικόφρονα
χωρίς αμφισβήτηση για το ήθος και για τους στόχους του.
Μουσικά το έργο ανήκει στις νεότερες αντιλήψεις μου περί τραγουδιού και περί μουσικής".

Μάνος Χατζιδάκις 

(Ειλικρίνεια ή μπλακ χιούμορ; Διαλέγετε και παίρνετε..

από τον Άκη Γαβριηλίδη, σε ανάλυση του συνολικού έργου του Γκάτσου,
με τίτλο "ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΚΡΑΤΑΕΙ ΧΡΟΝΙΑ"
ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΥ
ΣΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ,
με αφορμή ένα κείμενο του Τάκη Καγιαλή, έτος 1999, 

που προκάλεσε έντονες και ποικίλες αντιδράσεις,
με τίτλο "Μοντερνισμός και πρωτοπορία")

 
***

 ''ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ''  
Μάνος Χατζιδάκις - 1976

Συνθέτες και συμπαραγωγοί :
Νίκος Γκάτσος, Μελίνα Μερκούρη, Διονύσης Σαββόπουλος, Ηλίας Λιούγκος

1.
Είσοδος κινδύνου (οργανικό)

2.
Ο εφιάλτης της Περσεφόνης

3.
Στα βουνά της αιτωλίας (οργανικό)

4.
Τ' άλογο του Ομέρ Βρυώνη

5.
Η Μάγδα

6.
Ο χορός των ποιητών (οργανικό)

7.
Ο αμνός του θεού

8.
Cundu Luna Vini

9.
Χρησμοί της Σίβυλλας

10.
Ο ιππότης και ο θάνατος

11.
Η προσευχή της παρθένου

12.
Ελλαδογραφία

******* 

Ο εφιάλτης της Περσεφόνης  

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
          Ερμηνεία: Μαρία Φαραντούρη       
        

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε τ' αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά, σιδερικά, παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.
***
Το άλογο του Ομέρ Βρυώνη

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
       Ερμηνεία:  Διονύσης Σαββόπουλος     
       Φωνητικά: Μελίνα Μερκούρη       



Τ' άλογο, τ' άλογο Ομέρ Βρυώνη
δες το κορίτσι μου πόσο κρυώνει
  έλα ν' ανέβουμε κι απόψε στ' άστρα
     για να της φέρουμε χρυσή θερμάστρα.

Τ' άλογο, τ' άλογο Ομέρ Βρυώνη
φέρ' το τσεκούρι μου και το πριόνι
και πάμε γρήγορα να κόψω ξύλα
γιατί έχει σύγκρυο κι ανατριχίλα.

Τ' άλογο, τ' άλογο Ομέρ Βρυώνη
τούτο το σύννεφο μ' εξαγριώνει
και το κορίτσι μου προσμένει πάντα
μ' ένα θερμόμετρο που λέει σαράντα.



***
Η Μάγδα   

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
        Ερμηνεία: Μαρία Φαραντούρη       

Οι φωτογράφοι σκυθρωποί
άνεργοι τώρα οι μαστρωποί
κι η Μάγδα μες στα μαγαζιά της
δείχνει στον κόσμο τα βυζιά της.
Έγινε η πόλη σαν κουρέλι
κανείς δεν ξέρει πια τι θέλει
κι όπου το μάτι να γυρίσεις
τη δυστυχία θ' αντικρύσεις.

Επαναστάτες με σφυριά
σπάσαν την πόρτα τη βαριά
και προχωράν στους άδειους δρόμους
με το πουκάμισο στους ώμους.
Όλοι κρατάνε την ανάσα
για τα φλουριά πού 'χουν στην κάσα
κι η Μάγδα πρώτη μες στις πρώτες
κλείνει την πόρτα στους προδότες.

Εκείνη κρίνει τους μισούς
τους άλλους κρίνει ο Ιησούς
και τους μιλά μ' απελπισία
για τη Δευτέρα Παρουσία.
  Αίμα η καρδιά της Μάγδας στάζει
μα ο νικημένος δεν προστάζει
 και μόνη μες στην κάμαρά της
 θάβει για πάντα τα όνειρά της.
***
Ο αμνός του Θεού  

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
         Ερμηνεία: Μαρία Φαραντούρη       


Λύκοι πατήσαν το φεγγάρι
και πήραν του Θεού τ' αρνί
καντήλι και προσκυνητάρι
και παρηγόρια μου στερνή.

Donde vas
cordero de Dios
                   querido? (αγαπητό)

Μ' άστρα μεγάλα και λυχνάρια
θα βγουν αντάρτες κυνηγοί
τα ματωμένα του τ' αχνάρια
να σημαδέψουνε στη γη.

Donde vas
cordero de Dios
                      herido? (πληγωμένο)

Κι εγώ στο ψήλωμα τ' Αη-Γιάννη
θα σπάσω τα καμπαναριά
βαφτιστικέ του Μακρυγιάννη
κορυδαλέ του Μπαταριά.

Donde vas
cordero de Dios
                 perdido? (χαμένο)



***

Cundu Luna Vini ( Όταν βγαίνει το φεγγάρι )
    
Στίχοι:  Νίκος Γκάτσος
Μουσική:  Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση : Μαρία Φαραντούρη & Ηλίας Λιούγκος       


Ό,τι και να γίνει
ό,τι και να λάχει
κούντου λούνα βίνι
τραγουδάν οι βλάχοι.
Φίλοι στην ειρήνη
σύντροφοι στη μάχη
κούντου λούνα βίνι
τραγουδάν οι βλάχοι.

Κούντου λούνα βίνι
κι ό,τι θέλει ας γίνει.

Κλαιν οι βεδουΐνοι
σκούζουν οι φελλάχοι
και στην Παλαιστίνη
καίγονται μονάχοι.
Θρύψαλο η σελήνη
στη μεγάλη ράχη
κούντου λούνα βίνι
τραγουδάν οι βλάχοι.

Κούντου λούνα βίνι
κι ό,τι θέλει ας γίνει.

Φως και καλωσύνη
γιε μου δεν υπάρχει
ρίχνουν στο καμίνι
και τον Πατριάρχη.
Μαύρισαν οι κρίνοι
ράγισαν οι βράχοι
κούντου λούνα βίνι
τραγουδάν οι βλάχοι.

Κούντου λούνα βίνι
κι ό,τι θέλει ας γίνει.


***

Χρησμοί της Σίβυλλας

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
        Ερμηνεία: Μαρία Φαραντούρη       


Βέγιαλα λαλά λεγιά
βάλαλα λεγιά λαλά!
Απ' της μάνας μου το μήτρα
έχω μάθει ν' αγρυπνώ
καίω θειάφι μες στη χύτρα
και διαβάζω τον καπνό.

Όποιος ψηλά δεν πέταξε δεν ξέρει τί 'ναι κάστρο
κι όποιος το φως δεν άγγιξε ποτέ δεν γίνεται άστρο.

Βέγιαλα λαλά λεγιά
βάλαλα λεγιά λαλά!
Την πιστή μου κουκουβάγια
κάθε νύχτα τη ρωτώ
και μασώντας άγια βάγια
σ' άλλα σύνορα πετώ.

Όποιος τον πόνο γνώρισε θά 'χει αδερφό τον πόνο
κι όποιος φοβάται το θάνατο θα τον σηκώνει στον ώμο.

Βέγιαλα λαλά λεγιά
βάλαλα λεγιά λαλά!
Το παλιό μου το κιτάπι
έχει ξεθωριάσει πια
ποιός θυμάται την αγάπη
ποιός πιστεύει σ' ανθρωπιά;

Μα η αγάπη
θα ξαναζήσει πάλι με τον πόνο της
το γκρέμισμά της πάλι θ' αντικρύσει
θα δει να χάνονται όλα κι όμως πάντα
με το σκοτάδι μπρος σκοτάδι πίσω της
πάντα και πάλι και ξανά
πάντα θα ζει και πάντα θά 'ναι αγάπη.


***
Ο ιππότης κι ο θάνατος

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
          Ερμηνεία: Ηλίας Λιούγκος       


Καθώς σε βλέπω ακίνητο
με του Ακρίτα τ' άλογο και το κοντάρι τ' Αη-Γιωργιού να ταξιδεύεις στα χρόνια
μπορώ να βάλω κοντά σου
μια νερατζιά στου φεγγαριού τους χιονισμένους κάμπους
κι αυτά τα σίδερα που φορείς μπορώ να σου τα στολίσω
μ' ένα κλωνί βασιλικό κι ένα ματσάκι δυόσμο.
Μα έγω που είδα τους απογόνους σου σαν πουλιά
να σκίζουν μιαν ανοιξιάτικη αυγή τον ουρανό της πατρίδας μου
θα βάλω τώρα κοντά σου
τα πικραμένα μάτια ενός παιδιού
μέσα στη λάσπη και το αίμα της Ολλανδίας.

Αυτός ο μαύρος τόπος
θα πρασινίσει κάποτε.
Το σιδερένιο χέρι του Γκετς θ' αναποδογυρίσει τ' αμάξια
θα τα φορτώσει θημωνιές από κριθάρι και σίκαλη
και τότε πάλι στις σπηλιές των ποταμών θ' αντηχήσουν
βαριά σφυριά της υπομονής
όχι για δαχτυλίδια και σπαθιά
αλλά για κλαδευτήρια κι αλέτρια.


***

Η προσευχή της παρθένου

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
       Ερμηνεία: Μελίνα Μερκούρη       


Με είκοσι φθινόπωρα και άνοιξη καμμία**
απ' την Υπάτη τό 'σκασα και πήγα στη Λαμία.
Ήμουν μικρούλα κι άπραγη και δροσερή κι ωραία
πως τό 'παθα μανούλα μου κι αγάπησα εκδορέα.
Το γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη
γι' αυτό και ο Αλή Πασάς έπνιξε τη Φροσύνη.

Στο δρόμο μου σφυρίζανε και με φωνάζαν Γκόλφω
μα ευτυχώς τον Τάσο μου τον λέγανε Ροδόλφο.
Ήμουν ψηλή κι ανάλαφρη κι αφράτη και μοιραία
πως έμπλεξα μανούλα μου με τέτοιο διαφθορέα.
Το γαρ πολυ του έρωτος γεννά παραφροσύνη
γι' αυτό κι οι νέοι μουσικοί θαυμάζουν τον Ροσίνι.

Από σκαλί σ' άλλο σκαλί κι από φιλί σε πάθος
πήρα σοκάκι ανάποδα και μονοπάτι λάθος.
Κι απ' το Ροδόλφο στο Μηνά κι απ' τον Κοσμά στον Πάνο
πελάγωσα μανούλα μου και τώρα τι να κάνω.
Το γαρ πολύ του έρωτος γεννά παραφροσύνη
το διάβασα στον Παλαμά, το βρήκα στον Δροσίνη.


***
Ελλαδογραφία

Στίχοι:  Νίκος Γκάτσος
Μουσική:  Μάνος Χατζιδάκις
 Τραγουδά ο Μίκης Θεοδωράκης και χορωδία
       

Τω καιρώ εκείνο ο ακμαιότερος κλάδος της πελασγικής δρυός
εκάλυπτε τρεις οικισμούς πέριξ του μυστηριώδους Βράχου της Ακροπόλεως
Αλλά μετά τα δραματικά γεγονότα της Μεσοποταμίας, τα οποία οδήγησαν
εις την έξωσιν των πρωτοπλάστων εκ της κοιλάδος του Τίγρεως και
προεκάλεσαν σύγχυσιν εις τας φρένας των ανθρώπων, οι οικισμοί
των Αθηνών ήρχισαν να πληθύνονται παραλόγως
Αποτέλεσμα υπήρξεν η αλματώδης επέκτασις της πόλεως και η δημιουργία
του λεγομένου άστεως, το οποίο κατά τους αρχαιοπλήκτους ιστορικούς
εμεγαλούργησε και περιεβλήθη την αίγλην της αιωνιότητος

Επίσκοποι και προεστοί
κατακτητές και στρατηλάτες
επαναστάτες και αστοί
της ιστορίας οι πελάτες

Αλλά οι αρχαίοι Θεοί, εν τη μερίμνη των δια τα υπόλοιπα πελασγικά
φύλα, απεφάσισαν την βαθμιαία κατάρρευσιν των Αθηνών ως ηγέτιδος
πόλεως και την απαλλαγήν του Ελληνισμού, ως εθνικού πλέον συνόλου
εκ των κινδύνων του συγκεντρωτισμού. Κατά τους επόμενους μακρούς αιώνας
κατεβλήθησαν αρκεταί προσπάθειαι δια την αναβίωσιν του παλαιού άστεως
αλλ' αύται απέβησαν άκαρποι. Ευτυχώς δε, διότι κατά την νεωτέραν και σκληροτέραν δοκιμασίαν
του γένους, η εκ νέου κυριαρχία των Αθηνών θα απεδυνάμωνε τας
κορυφάς και τας πεδιάδας της πελασγικής γης
αι οποίαι διεμόρφωσαν την οριστικήν φυσιογνωμίαν της φυλής και κατηύγασαν
δι' ανεσπέρου φωτός τους ομιχλώδεις ορίζοντας της
περιδεούς ανθρωπότητος

Στο Σούλι και στην Αλαμάνα
κάναμε φως τη συμφορά
θα μας θυμούνται τάχα μάνα
καμιά φορά

Ματαία ελπίς. Ουδείς τους ενεθυμήθη ως ζώσας αιωνιότητας
ουδείς τους κατενόησεν εις τας πραγματικάς των διαστάσεις. Και αι
Αθήναι, καταστάσαι πρωτεύουσα νεοπαγούς κράτους, ήρχισαν να
προετοιμάζονται δια την εκ νέου απορρόφησιν της ικμάδος του έθνους
Αλλά η προγονική κληρονομία δεν είχεν εξ ολοκλήρου σπαταληθή και
οι μεταγενέστεροι αδελφοί του μικρού Χορμόπουλου, εκ των Ηπειρωτικών
ορέων και εξ όλων των στενωπών της αθανάτου πατρίδος, διέπλευσαν την
Αχερουσίαν της μοίρας των με την γαλήνην του μαρτυρίου και της θυσίας
Και τα βαρβαρικά έθνη ηπόρησαν και κατ' ιδίαν εκάγχασαν- ακριβώς όπως
αι Αθήναι

Χτυπάτε της οργής προφήτες
καμπάνα στην Καισιαριανή
νά 'ρθουν απόψε οι Διστομίτες
νά 'ρθουν κι οι Καλαβρυτινοί
με σπαραγμό κι απελπισία
για τη χαμένη τους θυσία

Άραγε είναι αληθές ότι η θυσία των απέβη επί ματαίω
Ουδείς δύναται να αποφανθή μετά βεβαιότητος και ουδείς δύναται να
προεξοφλήση το μέλλον διότι η ιστορία των ανθρώπων είμαι μία
συνεχής παλινδρόμησις. Αλλά με την διαρκώς ογκούμενην υπερτροφίαν της
Αττικής αι προοπτικαί διαγράφονται σκοτειναί. Οι αρχαίοι Θεοί δεν
υπάρχουν πλέον δια να δώσουν την λύσιν, και ούτω, θάττον η βράδιον
αι Αθήναι θα συγκεντρώσουν εις τους κόλπους των και θα εξαφανίσουν δια
παντός την Ελληνικήν αρετήν, ως ο Κρόνος εις το απώτατον παρελθόν
κατέτρωγε τα ίδια αυτού τέκνα ή ως ο Ήλιος εις το απώτατον μέλλον θα
συγκεντρώσει εις τας αγκάλας του τους πλανήτας του
και θα καταβροχθίσει αυτούς
Γένοιτο και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν

Πότε θ' ανθίσουνε τούτοι οι τόποι
Πότε θα 'ρθούνε κανούργιοι ανθρώποι
να συνοδεύσουνε την βλακεία
στην τελευταία της κατοικία



***

Μια μικρή προσπάθεια προσέγγισης του έργου - αναφορές

Ομέρ Βρυώνης - Ευγένιος Ντελακρουά
Πινακοθήκη της Αρχιεπισκοπής Κύπρου από την συλλογή Νίκου Δικαίου

(Το άλογο του Ομέρ Βρυώνη)

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BC%CE%AD%CF%81_%CE%92%CF%81%CF%85%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82

***

Θανάσης Μπαταριάς (Ο αμνός του Θεού)  

http://www.musipedia.gr/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%82_%CE%98%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CE%B7%CF%82
*
βαφτιστικέ του Μακρυγιάννη (Ο αμνός του Θεού)  

..αναφορά στα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη

http://www.e-alexandria.gr/bookby.asp?ID=47&BID=485 


***
(Cundu Luna Vini)
Μια σημείωση της Αγαθής Δημητρούκα, 
που έζησε δίπλα στον ποιητή στην τελευταία περίοδο της ζωής του, 
πιστοποιεί ότι ο τελευταίος στίχος  
είναι η εκδοχή του Γκάτσου από ένα απόσπασμα από τον "Ιώβ" 
του Αμερικανού ποιητή Archibald MacLeish (1892 - 1982).

http://en.wikipedia.org/wiki/Archibald_MacLeish



"Βλάχος" σημαίνει "βοσκός" και γενικότερα συμπατριώτης..
 ο Γκάτσος
σε αυτή την περίπτωση θέλει να δείξει την μειοψηφία των Ελλήνων 
(Aromuni (Ρουμάνοι), Κουτσοβλαχοι, Καραγκούνηδες) 
που κατοικούσαν σε κάποιες ορεινές περιοχές της ηπειρωτικής χώρας 
και οι οποίοι μιλούσαν μια λατινογενή γλώσσα.
Η προέλευσή τους πιθανόν είναι από :

α/ τους Ρωμαίους, όπως αγρότες και έποικοι στρατιώτες
που τους παραχωρήθηκαν εκτάσεις για ανταμοιβή
β/ τον εντοπισμό του αρχαίου πληθυσμού Dacia
*** ή  Ιλλυρίων
ή από υποκατάστατο πληθυσμό αυτών
γ/ ομάδες ιθαγενών Ελλήνων 

που είχαν ενσωματωθεί ως μισθοφόροι στις ρωμαϊκές λεγεώνες 
και στη συνέχεια τους εκχωρήθηκαν οι γειτονικές περιοχές 
για να τις καλλιεργούν και να τις υπερασπίζονται  με τα όπλα.
Η λέξη "Βλάχος" μπορεί να αντλείται και από :
α/  την αρχαία σλαβική  λέξη"Βλαχ», που σημαίνει «ξένος» (δηλαδή μη Σέρβος)
β/ τη γερμανική λέξη "Walechen", που σημαίνει επίσης "ξένος", αλλά σε σχέση με τους Γερμανούς
γ/  τον αιγυπτιακό όρο "Fellah"="γεωργός" (που φαίνεται ότι τον προτιμά ο Γκάτσος)
δ/ τη λέξη "Vlihi" ("Βλάχα" στη δωρική διάλεκτο), η οποία σημαίνει "βέλασμα"
ε/ την Κέλτικη "Volcae" γειτονική φυλή με τους Γερμανούς
στ/ τη συγχώνευση της "Vallis" και "aqua", 

σε σχέση με την ποιμαντική και γεωργική σαν κύριες δραστηριότητες των Βλάχων
ζ/ από το λατινικό "villicus."

Στο γλωσσικό χάος των Βαλκανίων 

είναι μεγάλος ο αριθμός των αρχαίων δανείων της Ρουμανίας..
όταν ένας Ρουμάνος θέλει να "τιμωρήσει
λέει "pedepsi", 
το οποίο προέρχεται από το ελληνικό "παιδεύω"- "παίδευσα"..


***Dacia

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B3%CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B1


http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%B1



http://ethnologic.blogspot.gr/2010/02/200.html


*******

(Ο ιππότης κι ο θάνατος)

 "Ο ιππότης και ο θάνατος" είναι εμπνευσμένος 
από τη χαλκογραφία του Albrecht Durer "Ο Ιππότης, ο Θάνατος και ο Διάβολος"
και αποτελεί μια διαμαρτυρία για τη γερμανική Κατοχή με τη μορφή ελεγείας. 
Το ποίημα παρουσιάζει ένα τοπίο θανάτου 
με μια σειρά εικόνες γεμάτες σκληρότητα, πάθος και βία. 
Τα άρματα του Γερμανού ιππότη 
που δίπλα του βάζει ο ποιητής "τα πικραμένα μάτια ενός παιδιού", 
στολίζονται με βασιλικό και δυόσμο, σύμβολα ειρήνης που ξορκίζουν τον πόλεμο:

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F_%CE%99%CF%80%CF%80%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%82,_%CE%98%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%94%CE%B9%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%82

***
 Ο εφιάλτης της Περσεφόνης από την ερμηνεία της Floriana Cangiano



***
(Η προσευχή της παρθένου) 
**ευφυής δανεισμός από το ποίημα  "Έρως" του ποιητή του 19ου αιώνα, Αχιλλέα Παράσχου




Ὁ βορειᾶς

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012



Χρόνια Πολλά 

Δημιουργικά και Υγιή

στους εορτάζοντες


Χρόνια Πολλά και στη Θεσσαλονίκη μας..






Ευχαριστούμε την Αλεξάνδρα για τις φωτό



Δημήτρης Aliros - " Του χρόνου τρίζει η κλειδαριά "



Πού πας πουλί τη χειμωνιά
πού πας αστρί της μέρας
και της ψυχής το βάρος
μόνος μου κουβαλώ
Πόσο ψηλά με σήκωσες
τον κόσμο να κοιτάξω
στην πλάση να χαράξω
Στο άρωμά σου ήμουν
σαν της αυγής το φως

Του χρόνου τρίζει η κλειδαριά
Η φλόγα τρεμοπαίζει
και οι σκιές στον τοίχο
φόβοι που ξαγρυπνούν
Σφαλίζουνε τα μάνταλα
κι οι γρίλιες σκοτεινιάζουν
οι γειτονιές αδειάζουν
Πάγωσε στην ομίχλη
του δρόμου τ' άδειο φως


Εσύ γιορτή, εσύ χαρά
της πλάσης πανηγύρι
Σ' ένα ποτήρι σ' έπινα
του ήλιου κεραστήρι
Εγώ τρυγούσα τους χυμούς
το μέλι την ψυχή μου
Αγάπη, καλοσύνη
είν' της καρδιάς το φως

Είμαι αυτά που έζησα
είμαι αυτά που είχα
Σε γεύτηκα μια νύχτα
για πάντα θα διψώ
Τώρα στη μαύρη ερημιά
το φως σου κουβαλάω -
στο αύριο το πάω
το μέλλον νά' ναι φως..


Photographer Johanna Knauer
******* 

Τη φωτογραφία του link την έστειλε η Αλεξάνδρα

http://www.allgratis.ru/images/stories/wallpaper/1920-1200/flowerses/ag_flowerses_0005.jpg 



Δημήτρης Κωνσταντινίδης - " Αχιλλεύς θνήσκων "



 

Το τόξο τέντωσε καλά
και μη στοχεύσεις.
Σίγουρα
η σαΐτα θα βρεί το στόχο!
Ξέρει το δρόμο της!
Πλοηγό
τον Απόλλωνα έχει.

Τον αέρα θα σχίσει
κι ύστερα θ` αρχίσει
την κάθοδο.
Εκεί όπου κοντά
είναι η σκόνη.

Η χρυσή αιχμή της,
κόσμημα είναι λιωμένο!
-Της αγάπης χάρισμα. Του έρωτα μαχαίρι-
Έντεχνα μεταποιημένο σε χρυσή ακίδα βέλους!

Στόχευσε το κενό
και μόνο το τόξο τέντωσε.
Ο Έρωτας,
θα βλέπει παρέκει
κριτής και δικολάβος,
την ώρα
που στην Αχίλλειο φτέρνα
θα καρφώνεται
πανηγυρίζοντας το θάνατο του ήρωα
που προκαταβολικά νικήθηκε!




Christophe Veyrier (1637 - 1689) - Dying Achilles (1683)

(Victoria and Albert Museum)


*******

Τη φωτογραφία του link την έστειλε η Αλεξάνδρα 

http://www.infovrsar.com/wp-content/uploads/2012/05/mgnxgjyau5nkbf6c_l800.jpg



Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Γιώργος Πολυμενάκος - " Όταν Ένα Ποίημα είναι Όμορφο "



  Όταν ένα ποίημα είναι όμορφο,
οι φράσεις και οι εικόνες του
κινούνται με τρόπο υπέροχο

σαν μπάλες,
πάνω στη μαύρη τσόχα
ενός τραπεζιού μπιλιάρδου,
με μηδενική τριβή..

Στην αίθουσα δεν υπάρχει κανείς..

Στο γείσο του τραπεζιού
έχει αφεθεί να σβήσει ένα τσιγάρο..

Το έγκαυμα
φαίνεται ξεκάθαρα

πάνω στη στιλπνή επιφάνεια του λουστραρισμένου ξύλου..


 *******

..από Αλεξάνδρα..




Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Βασίλης Σπανογιάννης - " Καισαρική "





Ήλιος ανέτειλε

κουζίνα ψήσε

  παρθένα μπούτια

και αφαλούς


Γέλα το γέλα μου

ω, πώς δονείσαι!

με την αφέλεια

ανδρομανούς




*******

..από Αλεξάνδρα η φωτό του link..
 


Αποκαθιστώντας τον Παζολίνι** : Ο Ποιητής Πιέρ Πάολο Παζολίνι


«Το πιο επικίνδυνο πράγμα για έναν καλλιτέχνη είναι το ταλέντο του»

Γιώργος Σεφέρης


*******

http://letturepirata.wordpress.com/2011/11/14/quella-messa-per-pasolini-e-lequivoco-della-conversione/

Φωτογραφία του Παζολίνι από τον Dino Pedriali


*******

Πιέρ Πάολο Παζολίνι 
Ποίηση σε σχήμα τριαντάφυλλου
 (Pier Paolo Pasolini - Poesia in forma di rosa, 1964)

εκδ. Τυπωθήτω
 
Μετάφραση :  Ανδρέας Ριζιώτης

http://www.biblionet.gr/author/46141/%CE%91%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%B1%CF%82_%CE%A1%CE%B9%CE%B6%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82


http://www.ianos.gr/eshop/metafrastis/riziotis-andreas/0081615/



***

http://news.kathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_2_08/01/2006_169182 


***


 Μια απελπισμένη ζωντάνια
(αποσπάσματα)


ΙΙΙ 

Και κάποιο απομεσήμερο, ή κάποιο βράδυ, 
ουρλιάζοντας 
έτρεξα στους δρόμους της Κυριακής, μετά το ματς,
στο παλιό νεκροταφείο, εκεί, πίσω από τις ράγες του τραίνου,
κι έκανα, και ξανάκανα, μέχρι να ματώσω
την πιο γλυκιά πράξη της ζωής,
εγώ μόνος, 

πάνω σ’ ένα σωρούδι χώμα
δυο ή τριών τάφων
Ιταλών ή Γερμανών στρατιωτών
χωρίς όνομα στους σανιδένιους σταυρούς
- θαμμένων εκεί απ’ τον καιρό του άλλου πολέμου.

Και τη νύχτα, μετά, ανάμεσ’ απ’ τα στεγνά τα δάκρυα
τα ματωμένα σώματα εκείνων των φτωχών άγνωστων
ντυμένων στο χακί

ήρθαν σαν ένα τσαμπί πάνω απ’ το κρεβάτι μου
όπου κοιμώμουν γυμνός και άδειος,
να με λερώσουν με αίμα, ως την αυγή.


 

VIII



Ήρθα στον κόσμο την εποχή της Αναλογικής.
Δούλεψα σ’ αυτό τον τομέα σαν μαθητευόμενος.

Ύστερα ήρθε η Αντίσταση
Κι εγώ
Αγωνίστηκα με τα όπλα της ποίησης.
Αποκατέστησα τη Λογική

 και ήμουνα ένας πολιτικός ποιητής.

Τώρα είναι η εποχή της Ψυχαγωγικής.
Μπορώ να γράφω μόνο προφητεύοντας
Συνεπαρμένος με τη Μουσική
Από περίσσεμα σπόρου ή συμπόνιας..

Αν τώρα επιβιώνει η Αναλογική
Κι έχει περάσει η μόδα της Λογικής
(μαζί κι η δικιά μου: κανείς δε μου ζητά πια ποίηση), 

υπάρχει η Ψυχαγωγική
(εις πείσμα της Δημαγωγίας, που πάντα είναι περισσότερο κυρία της καταστάσεως)..

Γι’ αυτό
Μπορώ να γράφω για Θέματα και Θρήνους
Ακόμη και Προφητείες
Σαν πολιτικός ποιητής, α, ναι, πάντα..

Όσο για το μέλλον, άκου:
Οι γιοι σου οι φασίστες
Θ’ απλώσουνε πανιά
Για τους κόσμους της Νέας Προϊστορίας.

Εγώ θα στέκομαι εκεί,
Σαν κάποιος που ονειρεύται το χαμό του
Στις όχθες της θάλασσας
Απ’ όπου ξεκινά η ζωή.

Μόνος, ή σχεδόν μόνος, στην παλιά παραλία
Ανάμεσα σε χαλάσματα αρχαίων κοινωνιών,

Τη Ραβένα
Την Όστια, ή την Βομβάη – είναι το ίδιο –

Με θεούς που ξεφλουδίζουν προβλήματα παλιά
Όπως η πάλη των τάξεων –

Που
Διαλύονται..

Σαν ένας παρτιζάνος
Που πέθανε πριν το Μάη του ‘45
Θ’ αρχίσω σιγά σιγά ν’ αποσυντίθεμαι
Μέσα στο εκτυφλωτικό φως αυτής της θάλασσας,

Ποιητής και πολίτης ξεχασμένος..



ΙΧ
  (επίλογος)



Ω, Θεέ μου, μα τότε τι έχετε στο ενεργητικό σας;..
Εγώ; – 

(ένα τραύλισμα..
ο άθλιος δεν πήρα το ηρεμιστικό..
Τρέμει η φωνή μου σαν άρρωστου παιδιού) –

Εγώ; 

Μια απελπισμένη ζωντάνια.

*******

Τα ποιήματα του κόσμου


Όλη  μέρα δουλεύω σαν καλόγερος
Και το βράδυ τριγυρνώ σαν παλιόγατος
Που ψάχνει τον έρωτα..


Θα κάνω πρόταση στο Βατικανό να με αγιοποιήσει.

Στην πραγματικότητα 

απαντώ στην απάτη με την πραότητα. 
Βλέπω με το μάτι μιας εικόνας τους υπεύθυνους του λιντσαρίσματος.

Παρατηρώ τον εαυτό μου να σφάζεται 

με το γαλήνιο κουράγιο ενός επιστήμονα. 

Φαίνομαι να νιώθω μίσος
ενώ γράφω στίχους γεμάτους ακριβολόγα αγάπη.

Μελετώ την απιστία σαν ένα μοιραίο φαινόμενο, 

λες και δεν είμαι θύμα της.

Νιώθω συμπόνια για τους νεαρούς φασίστες

Και στους γέρους, 

που τους θεωρώ σχήματα του  πιο τρομερού κακού, 
αντιστέκομαι μόνο με τη βία της λογικής.

Παθητικός 

σαν ένα πουλί που τα βλέπει όλα πετώντας 
και στο πέταγμά του στον ουρανό 
έχει στην καρδιά του τη συνείδηση

Που δεν συγχωρεί.


*******

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B9%CE%AD%CF%81_%CE%A0%CE%AC%CE%BF%CE%BB%CE%BF_%CE%A0%CE%B1%CE%B6%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%B9


http://www.oneman.gr/keimena/diabasma/article1493142.ece


*******

** Νταγκ Άϊρλαντ : Αποκαθιστώντας τον Παζολίνι

http://www.zcommunications.org/restoring-pasolini-by-doug-ireland