Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

Lawrence George Durrell (Λώρενς Ντάρελ) - Ένας αιώνας από τη γέννησή του (1912 - 2012)

Η επιστροφή της Ιουστίνης

Από αριστερά προς δεξιά : 
Γιώργος Σεφέρης, Λόρενς Ντάρελ, η σύζυγος του ζωγράφου Διαμαντή,
ο Μορίς Κάρντιφ (συγγραφέας και διευθυντής του Βρετανικού Ινστιτούτου) 
και πίσω του όρθιος ο ζωγράφος Διαμαντής στην Κύπρο το 1953

......................................

Παντζάμπ (Punjab) - Ινδικά Ιμαλάϊα

Στην κυριολεξία σημαίνει "Χώρα των πέντε ποταμών". 
Εδώ, οι ποταμοί Σουλτέτζ, Τζελούμ, Τσενάμπ, Ράβι και Μπέας 
συνενώνονται και σχηματίζουν τον ποταμό Πεντζάμπ, 
αριστερό παραπόταμο του Ινδού.



................................

Τζέραλντ και Λώρενς Ντάρελ




Τα δυο αδέλφια , οι διάσημοι Βρετανοί συγγραφείς Λώρενς και Τζέραλντ Ντάρελ 
ανέπτυξαν ιδιαίτερη σχέση με την Ελλάδα, 
τη φύση της (ιδιαίτερα τα νησιά και δη την Κέρκυρα και την Κύπρο) και τους ανθρώπους της. 
Ο Τζέραλντ
αποτελεί ‘θρύλο’ μεταξύ των Βρετανών φυσιοδιφών μελετητών και αναλυτών πανίδας 
και οικολόγων ακτιβιστών. 
Διάσημο βιβλίο του : ‘Η οικογένεια μου και άλλα ζώα’’ 
(εξαίρετος αυτοσαρκασμός στον τίτλο - ενδεικτικός ξεχωριστού ανθρώπου - 
οφείλω να ομολογήσω)

Ο ήρωας της ανάρτησης Λώρενς είχε πιο ‘ουμανιστική’ κλίση 
και μετά από περιηγήσεις σε διάφορα μέρη 
(μεταξύ αυτών και στη Κέρκυρα που την λάτρεψε και την ύμνησε στο βιβλίο : 
‘‘Η σπηλιά του Πρόσπερου’’) 
εγκαταστάθηκε στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα στην Κύπρο ,
όπου συνδέθηκε μεταξύ άλλων με τον Γ.Σεφέρη 
και τον γνωστό Κύπριο ζωγράφο Αδαμάντιο Διαμαντή. 

Οι κύπριοι τον θυμούνται δυστυχώς με ανάμεικτα (πιο πολύ αρνητικά μάλλον) συναισθήματα,
 γιατί όταν ξέσπασε ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ το 55, 
ο ρόλος του (κυρίως μέσω κατάπτυστων άρθρων περί ‘μπάσταρδων’ και ‘τρομοκρατών’ 
για τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ, 
πολλοί από τους οποίους ήταν νεαροί μαθητές του στη Λευκωσία) 
ήταν εξαιρετικά διφορούμενος 
και πολλοί των θεώρησαν ως κατ’ επίφαση και ‘καιροσκόπο’ ‘φιλέλληνα’.
Ο προαναφερόμενος ζωγράφος Διαμαντής έφτασε στο σημείο να αναφωνήσει το περίφημο :
God save us from the ‘phillhellenes’.

Βέβαια ο καθείς μπορεί να συμβουλευτεί τις δίκες του πηγές και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα..

Γιώργος Πολυμενάκος - " Το Χρώμα των Ματιών της "




Ευτυχώς
είχε καλά φυλαγμένες τις εικόνες της.  

Πήρε από το ράφι  
έναν από τους πολλούς δίσκους  
με τα αντίγραφα ασφαλείας  
που είχε με επιμέλεια φροντίσει  
να δημιουργήσει  
και τον συνέδεσε στην κεντρική μονάδα.  

Άνοιξε
το πακέτο για να πάρει ένα τσιγάρο
και το πρόγραμμα προβολής εικόνων.

 Έγειρε πίσω στη θέση του  
περιμένοντας  
την πρώτη εικόνα της  
να εμφανισθεί στην οθόνη  

- του μυαλού του -  

Τα εκατομμύρια εικονοστοιχεία
ολοκλήρωσαν σχεδόν αστραπιαία  

τη μορφή της.

Όμως  
κάτι κακό - σχεδόν μοχθηρό -  
συνέβαινε εδώ.  
Το είχε παρατηρήσει  
και τις προηγούμενες φορές  
χωρίς να δώσει ιδιαίτερη σημασία  
- είχε σκεφτεί  
ότι μπορεί να οφειλόταν  
στον διαφορετικό κάθε φορά  
φωτισμό του γραφείου  
ή σε κάποια αστοχία υλικού -  

αλλά πλέον γινόταν ενοχλητικά ολοφάνερο:  

Οι εικόνες  
όχι μόνο θόλωναν  
αλλά γίνονταν  
και ελαφρώς διαφορετικές

 - ποιο ήταν εν τέλει  
το χρώμα των ματιών της; -  

Πιο κει  

ο Χρόνος  

συνέχιζε  
 να δουλεύει  
ακατάπαυστα 
στο λογισμικό
επεξεργασίας εικόνων.

Ένα εικονοστοιχείο κάθε φορά..

Πελαγία Σ. Κουκίδου - " κυδώνι γλυκό "



(τιμή τρίφτη : δραχμές -6- πριν μισό αιώνα ...!)

 
κλαίγαν σαν τα μαχαίρωσε
του Νοέμβρη τα κυδώνια
κοντά πενήντα χρόνια
στο ίδιο το δεντρί
μ' αυτή τον τρίφτη έπιασε
γρήγορα να τελειώνει
τα δάκρυα να μελώνει
με τόσο υπομονή

στο χέρι της απόμειναν
στο τέλος κουκουτσάκια
και μέσα στα μεράκια
στον τρίφτη τον χρυσό
συγκίνηση πριν φέξει
δραχμές έγραφε έξι
και μαρτυρούσε πάνω
τον αιώνα το μισό

κληρονομιά στο χέρι
του χρόνου το νυστέρι
ο ξύλινος ο τρίφτης
την σάρκα να τρυπά
να κλαίνε τα κυδώνια
που πόνεσαν στα χρόνια
κι αυτή γλυκό να φτιάχνει
στον που δεν αγαπά ...


Ανδρέας Ζερμπίνος ( Ανδρέας Lark ) - " Κίτρινες Μέρες "



  Σκληρό που είσαι φθινόπωρο.
Τα φύλλα δεν σε αντέχουν,
κίτρινο χολερό
του χωρισμού το μπολερό.
Τα παιδιά δεν είναι χαρούμενα πια,
όμως, είναι πολλά τα σταφύλια
κι εγώ αγαπήθηκα με 'χίλια'.
Είναι γλυκιά αυτή η καλοκαιρινή ανάμνηση...

Τελικά θ' αφεθώ στ' άρωμά σου
στο λίγο νερό που ποτίζει την ξερή άσφαλτο.
Πολύ αργότερα θα μας δώσουν και καμιά ελιά.
Είναι γλυκιά αυτή η καλοκαιρινή ανάμνηση... 



Χριστίνα Γεραλή - " 12 "




12*


 

Δεν έχω τίποτ' άλλο

παρά την αθόρυβη πολυτέλεια

να περιέχομαι για ακόμα μια μέρα

στο συνωστισμό της σιωπής των άστρων...
.......................

*12 = ψαλμός


Μάνος Πάνου - " Μ ο ν ό γ ρ α μ μ α "



Τώρα που η γειτονιά σου έγινε στοχασμός του ήλιου
Θαρθώ να στήσω γιορτές
Θαρθώ γυμνός να κατοικήσω την συγκατάβασή σου
Κι εσύ θάσαι δίπλα μου μ' ένα κατάρτι στα μαλλιά
Και μ' ένα γαλάζιο τοπίο ανάμεσα στα μάτια σου.


Είσαι το θεώρημα μέσα σ' ευθείες φωτός.
Είσαι το γεγονός μου.
Σε χάνω στην αντίληψη της μέρας.
Σε ξαναβρίσκω εκεί που μονάζει η άνοιξη.

Ο χρόνος περνά με αμηχανία από μπρος σου.
Κι εσύ του γνέφεις βαστώντας το μονόγραμμα των εποχών μου..


 

Μάγδα Δούκα - " Εαυτόν εκδικήθηκα "



Εαυτόν εκδικήθηκα...
περπατώντας, σε πεδιάδες αβύσσου
ιλαρό προσωπείο, επιφορτίσθηκα
χαιρετώντας, τις πύλες του παραδείσου

εαυτόν εκδικήθηκα...
όνειρα αλλότρια, υιοθετώντας
και ρόλο... αφόβου υπάρξεως, υποκρίθηκα
σε στάση εμβρύου, ριγώντας

εαυτόν εκδικήθηκα...
ζώντας ζωές...άλλων
ωσάν δικές μου, τις οικειοποιήθηκα
με ορμηνία, λάγνων σινιάλων

εαυτόν εκδικήθηκα...
και τον άφησα να πορευθεί, τυχαία
την ίδια τη μοίρα μου, απαρνήθηκα
και συνεχίζω να βαδίζω, λαθραία...



Βασίλης Μάρκου - " Απόψε "



Απόψε,
βρίσκω ξανά
τα δοσμένα φιλιά μου.
Ο χρόνος που πέρασε,
κουλουριάζεται
στο πεσμένο ρούχο.
Κατρακύλησε μαζί του.
Έμεινε
μονάχα το σώμα σου..