Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Ylla



Πλάσματα θανάτου

Μας υποδέχτηκες μια νύχτα
γυαλί κεντρί κι όνειρα δίχτυα
σ' ενός τυφλού το πεπρωμένο
ξορκίζει ο θάνατος το ξένο.
 

Τα λάθη που έριξε η σκιά μου
δεν είναι μοναχά δικά μου
στο δείλι του Άρη π' άγρια πέφτει
στρέφεις την κάννη στον καθρέφτη.

Τη μάσκα την χρυσή κι αν πάρω

μη με θαρρήσεις για κουρσάρο
το βράδυ πίσω θα στη φέρω
τ’ Αχέροντα το δρόμο ξέρω.
 

Λιγνό στοιχειό γεμάτο γνώση
ήξερε ωστόσο να σκοτώσει
αυγή, του πίθηκου το χέρι

γυρνά μι' ανέμη σ' άλλο αστέρι.

Ζάχος Κανταδόρος


Η Ποίηση Των Δρόμων..




..............................................................



Μπαμπά


Μπαμπά
Μπαμπά έχεις για δίδακτρα ?

...................................................................




Ευτυχισμένο


Ευτυχισμένο
Ευτυχισμένο το 1967
..........................................................




Κι ανάμεσα


Κι ανάμεσα
Κι ανάμεσα μας πλανιέται η αποδοχή μιας απέραντα χαραμισμένης ζωής.
..................................................................


Δεν μπορούν





Δεν μπορούν
Δεν μπορούν να ζήσουν δυο γενιές απο το ίδιο απόθεμα ψευδαισθήσεων.
................................................................................................................................................................

Να προσθέσω και τις δυο επόμενες τις οποίες απαθανάτισα το καλοκαίρι