Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Γιάννης Π. Σμυρλής




μυστηριώδεις συναντήσεις


προσπαθούσα να λύσω αυτό το μέγα μυστήριο
που οι άνθρωποι φεύγουν και αφήνουν πίσω τα πρόσωπά τους..
το κρεβάτι μου έπλεε στη νυχτερινή θάλασσα των ουρανών,
φαινόταν πια ξεκάθαρα πως είχα ναυαγήσει στον ύπνο μου..

αν ξόδεψα τα όνειρά μου,
είναι γιατί γύρευα το χέρι που θα απλώσει
να ξεσκεπάσει το φάντασμα που κάθε βράδυ
εμφανίζεται πριν κοιμηθώ..

έσβησα το κερί,
όπως έσβησαν όλοι οι έρωτες της ζωής μου..

***
 
όμορφο βράδυ

 
καμιά φορά, 
όταν γυρίζεις 
το κλειδί στην πόρτα,
ανταμώνεις πόλεις 
που χιλιάδες χρόνια
αγωνιστήκες να κατακτήσεις
και τις έκαψες ένα βράδυ
όμορφο σαν απόψε..


 ***

το χρέος


πλησίαζα λοιπόν αργά τον ξενοδόχο να πληρώσω το χρέος
κρατημένος δήθεν απ’ το χέρι μιας όμορφης κοπέλας
ενώ μετά βίας έσερνα πίσω μου όλη την έρημο της ζωής μου,
μήπως αν κοιμόμουν μαζί της
επιτέλους σωζόμουν..

 
από την αδημοσίευτη συλλογή "Ένρηξη", 2012




Χλόη Ιορδανίδου



Βιογραφικό

Αν έπρεπε κάποιος να με περιγράψει
τι θα έλεγε;
Μετρίου αναστήματος, μετρίου βάρους, μετρίου εκτοπίσματος
ποιήτρια, γυναίκα, φίλη κι ερωμένη.
Κι εγώ
μονάχα ελπίζω
πώς κάπου εκεί έξω
άφησα έναν τουλάχιστον
να πιστεύει το αντίθετο
αναγνώστη, άντρα, φίλο κι εραστή..

***

Φτερά, έλικες, κινητήρες

Έχω στο κινητό μου μονίμως αποθηκευμένο ένα μήνυμα
κι όλο διστάζω να στο στείλω
"συνάντησέ με στο αεροδρόμιο..τώρα."
Μα δεν ξέρω αν θα έρθεις

είναι που φοβάμαι να ταξιδέψω μόνη μου
ακόμα και μέχρι την αίθουσα αναμονής..

«Εκδόσεις και αποδόσεις»

Η Χλόη Ιορδανίδου είναι 21 ετών, και σπουδάζει στη Νομική



Αλέξανδρος Σάντο




Ο Κρίτων

σαν κάνω ν’ ακουμπήσω με τα χείλη μου
τη μαύρη κείνη όχθη
η φωνή του Κρίτωνος
το νόμο του νοός μου νανουρίζει

τις νύχτες.

μα κει που ενδίδω
κει που πάω το κατώφλι να διαβώ
οι Ερινύες
στέκονται εμπρός μου.
και με καθίζουν στο κρεβάτι
και το ποτήρι μου προσφέρουν
και ο Κρίτων φεύγει..


Ο Αλέξανδρος Σάντο, 18 ετών, είναι πρωτοετής φοιτητής της Φιλολογίας των Ιωαννίνων



Άννα Αφεντουλίδου



Αναχωρητής

Τον συνάντησε πρώτη φορά
σ' ένα μαγαζί με φωτοτυπικά μηχανήματα.
Ζέστη αφόρητη,
ένας γελοίος ανεμιστήρας στο ταβάνι
να σε κάνει να βρίζεις κατασκευαστές και ανόητους σχεδιαστές
 και αυτός φορούσε ράσα. 

Δέρμα λευκό απαλό -το μάντευες ολοκάθαρα-
μάτια καστανά,
βαριά τα ματόκλαδα να κλειδώνουν τους πόθους
και φορούσε ράσα.

Αχ! Αναστέναξε.
Είναι μάταιο. Δεν μπορώ να αντισταθώ.
Θα 'χουμε πάλι τα ίδια.
Πάλι θα με καταραστούν.
Πάλι θα μ' αφορίσουν.
Κι ούτε μια πέτρα σ' αυτόν τον κωλότοπο, να ξεθυμάνει για λίγο η οργή τους.
Τις μάζεψε όλες ο Δήμος, μαζί με τους τελευταίους τρελούς.

(5 Μικροϊστορίες)


***


Η Άννα Αφεντουλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη
και σπούδασε Μεσαιωνική και Νεοελληνική Φιλολογία
 στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Έχει ασχοληθεί, σε επίπεδο μεταπτυχιακών σπουδών,
με την ποίηση του Ανδρέα Εμπειρίκου και με τη σύγχρονη κυπριακή λογοτεχνία.
Ζει στην Πρέβεζα και εργάζεται ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή με τίτλο Ελλείπον Σημείο,
η οποία συμπεριελήφθη στη μικρή λίστα υποψήφιων βιβλίων πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα,
για τα Λογοτεχνικά Βραβεία 2010 του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ.
Το διήγημά της Μύθου Εγκώμιον 
επιλέχθηκε για την ανθολογία διηγήματος Θεσσαλονίκη 2012 από τις εκδόσεις Ιανός.
Κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και ηλεκτρονικές ιστοσελίδες.