Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Γιώργος Πολυμενάκος ~ Ποιήματα Εικονογραφημένα










Την εποχή που ήμουν μικρός, 
ο μόνος τρόπος να έλθουν σε επαφή τα παιδιά της λαϊκής τάξης με τη "σοβαρή" λογοτεχνία, 
ήταν η περιοδική έκδοση "Κλασσικά Εικονογραφημένα".

Ως φόρο τιμής, λοιπόν, σε αυτό το περιοδικό 
αλλά και σε άλλα παρόμοια έντυπα που με μύησαν στον μαγικό κόσμο του βιβλίου, 
αποφάσισα να παρουσιάσω σε αυτή τη μορφή μερικά γραπτά μου 
που για πρακτικούς και μόνο λόγους τα ονομάζω "Ποιήματα".

Τα γραπτά αυτά δεν έχουν copyright 
(πως θα μπορούσα άλλωστε να απαιτήσω κάτι τέτοιο, 
τη στιγμή που όλες αυτές τις εικόνες τις "δανείστηκα" από διάφορους δημιουργούς, 
επώνυμους και ανώνυμους, που τα έργα τους κοσμούν το διαδίκτυο).

Μπορείτε λοιπόν να τα διανείμετε ελεύθερα. 
Αν παραλείψετε να αναφέρετε ότι είναι δικά μου δεν θα ενοχληθώ ιδιαίτερα. 
Αν πάλι θελήσετε να ισχυριστείτε ότι είναι δικά σας, 
κάντε το, 
αν αυτό σας χρησιμεύει σε κάτι.

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις 
το πραγματικά ζητούμενο θα έχει επιτευχθεί: 
 
Οι λέξεις αυτές θα διασχίζουν περήφανα τις Θάλασσες του Χρόνου...

Γιώργος Πολυμενάκος


 
 
 
 











Γιάννης Στεργιόπουλος ~ Προδοσία

        


  Χτυπά στο στήθος μου η καρδιά τ' Ιούδα,
στα γόνατα κεφάλι ακουμπισμένο,
τα δάκρυα στέγνωσε η άσπρη πούδρα,
λάσπη στο πρόσωπό μου το βαμμένο.
Τα πιόνια όλα παρατεταγμένα,
τα άσπρα τα τετράγωνα κενά
και μέσ' τα χέρια μου τα ματωμένα
τρέμει η ξεριζωμένη μου καρδιά.
Τίναξα από τα πόδια μου τη σκόνη,
με το ραβδί το κύμα χτύπησα,
στο παραπέντε στρίβω το τιμόνι,
την κόλαση περνάω σύρριζα.
Οι Ιούδες πάντα κουβαλάνε θλίψη,
στο δρόμο φορτωμένοι με σκοτάδι,
σ' αθέατα σημεία κάθε βράδυ
σκορπούν της προδοσίας τα φιλιά
κι ύστερα από λίγο βγάζουν φτερά,
   στην αγκαλιά τους μέσα με παίρνουν στοργικά.

Ξεστρατισμένες ώρες, μέρες τρέχουν,
αφίξεις καθυστερημένες βρέχουν,
την έκσταση και καταδίκη αντέχουν
σ' αυτοσυγκέντρωσης απόγευμα.
Απόκομμα πικρών, παλιών εικόνων,
οδυνηρό ζωής ξεφύλλισμα,
στην τάξη των αμνών και δολοφόνων,
στην πρώτη τη γραμμή εγώ μπροστά.
Κι αυτή η παράσταση έφθασε στο τέλος,
σβηστά τα φώτα, άδεια η σκηνή,
το τελευταίο αυτόγραφο με βέλος
το κάρφωσα στην άλλη μου ζωή.
Κοιτάζω απ' το παράθυρο το χιόνι
να πέφτει μέσ' τις άγρυπνες τις νύχτες,
σταμάτησα του ρολογιού τους δείχτες
μέσα στης προδοσίας τα φιλιά.

Τα πιόνια όλα παρατεταγμένα
τα άσπρα τα τετράγωνα κενά
και μέσ' τα χέρια μου τα ματωμένα
σπάω την προδομένη μου καρδιά.
Οι Ιούδες πάντα κουβαλάνε θλίψη
στο δρόμο φορτωμένοι με σκοτάδι,
σ' αθέατα σημεία κάθε βράδυ
σκορπούν της προδοσίας τα φιλιά
κι ύστερα από λίγο με λόγια γλυκά,
   στην αγκαλιά τους μέσα με κλείνουν παντοτινά.


 
Συλλογή * Ρούχα επίσημα φορώ, αγαπημένες νότες το υλικό *
Γιάννης Στεργιόπουλος
Κατερίνη 26-5-2013







Οι τόμοι 11 ελληνικών μουσείων σε ηλεκτρονική μορφή..




Το Μουσείο Ακροπόλεως

E-Book GR



Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας

E-Book GR



Ο Μαραθών και το Αρχαιολογικό Μουσείο

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

E-Book GR



Δήλος

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών

E-Book GR



Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

E-Book GR



Ελευσίνα: Ο Αρχαιολογικός Χώρος και το Μουσείο